Guz złośliwy krtani! Mam 31 lat i walczę o życie bez utraty głosu!

Cisza w głosie 

Maj 2025. Obóz muzyczny, śmiech uczniów, dźwięki instrumentów. Byłem dokładnie tam, gdzie powinienem być, w swoim świecie. Zacząłem jednak zauważać, że coś jest nie tak. Traciłem kontrolę nad głosem.Dźwięki się łamały. Przełykanie stawało się coraz trudniejsze.

Pod koniec miesiąca trafiłem do otolaryngolożki. Już po badaniu wiedziałem, że to coś poważnego. Zostałem skierowany do Szpitala Czerniakowskiego w Warszawie, gdzie wykonano direktoskopię i pobrano wycinki do badania.

Telefon ze szpitala zadzwonił szybciej, niż powinien. Poproszono mnie o pilne stawienie się na wizytę. Usłyszałem diagnozę: guz złośliwy nadgłośniowej części krtani. Lekarze nie zostawili złudzeń. Czas liczony był w tygodniach. Jedyną proponowaną metodą leczenia było całkowite usunięcie krtani.

Głos albo życie 

Jestem muzykiem. Rapuję, śpiewam, beatboxuję. Głos jest dla mnie narzędziem. Jest tym, kim jestem. Nie zgodziłem się na operację, która odebrałaby mi możliwość tworzenia i komunikowania się tak, jak robiłem to przez całe życie.

Zacząłem szukać innych rozwiązań. Analizowałem, czytałem, podejmowałem decyzje samodzielnie. Tak trafiłem na leczenia we Frankfurcie.

Frankfurt. Leczenie 

Od lipca 2025 roku regularnie wyjeżdżam do Frankfurtu na specjalistyczne leczenie TACE. To forma chemioterapii podawanej bezpośrednio do guza. Do tej pory przeszedłem już wiele takich zabiegów. To leczenie bardzo obciąża organizm, ale przynosi efekty. Guz się zmniejszył. Odzyskałem możliwość jedzenia i częściowo głos, który wcześniej praktycznie znikał. To nie koniec walki.

Cena leczenia 

Każdy wyjazd i każdy zabieg to ogromny koszt. Leczenie to około 20–25 tysięcy złotych miesięcznie. Żyję od jednego terminu leczenia do drugiego. Dzięki pomocy innych ludzi czasami udaje mi się uzbierać potrzebną kwotę na chwilę przed zabiegiem. Zdarzyło się już, że musiałem przesunąć terapię, bo nie byłem w stanie jej opłacić.

Między wlewami 

Mieszkam w Warszawie. Jest tu też moja babcia. Reszta rodziny i mieszka poza stolicą, wszyscy mnie wspierają jak mogą. Mimo wielu niełatwych rozmów o moim wyborze leczenia, są przy mnie. Czuję, że nie jestem w tym wszystkim sam.

Przed chorobą 

Muzyka była i jest centrum mojego świata. Rap, beatbox, handpan, uczenie innych. Podróżowałem po Europie z instrumentem na plecach. Grałem na ulicach, spałem w drodze, żyłem muzyką. Chcę do tego wrócić.

Proszę o możliwość dalszego leczenia 

Bez wsparcia nie będę w stanie go kontynuować. Każda pomoc daje mi czas, a każda wpłata to kolejna szansa. Chcę żyć i chcę zachować głos.