Nowotwór złośliwy jelita grubego z mutacją i przerzutami! Pomóż mi w walce!

Nieprawidłowe wyniki badań

Wszystko zaczęło się niewinnie. W 2024 roku dostałam skierowanie na badanie krwi. Rutyna, nic wielkiego. Jednak wynik jasno wskazał anemię. Rok później następne badania pokazały, że hemoglobina i ferrytyna wykazują kolejne spadki. Niedługo później pokazała się krew przy wypróżnianiu. Lekarz rodzinny mocno zaniepokoił się moim stanem zdrowia, dlatego dał mi skierowanie na kolonoskopię. Potem następne badania. Czułam, że coś jest nie tak. Moje ciało od dawna próbowało coś powiedzieć. W końcu padły słowa diagnozy, których nie byłam gotowa usłyszeć. Nowotwór złośliwy jelita grubego z mutacją Kras i przerzutami do węzłów chłonnych.

Powikłania

W sierpniu 2025 roku przeszłam operację przedniej resekcji odbytnicy. Miałam wtedy nadzieję, że najgorsze zostawiam za sobą. Mój organizm jednak miał coś innego do powiedzenia. Pojawiło się wiele powikłań. Nie tylko po operacji. Późniejsza radioterapia i chemioterapia również spowodowały w moim ciele skutki uboczne. Ból stał się codziennością, a ruch wyzwaniem. Są miejsca w moim ciele, w którym nie mam czucia. Mam silną polineuropatię i problemy ginekologiczne. Oprócz tych powikłań pojawiło się jeszcze wiele innych. Moje ciało nie jest już tak sprawne jak kiedyś. Każdego dnia uczę się żyć ze sobą na nowo.

Tęsknota za przeszłością

Choroba zatrzymała mnie w miejscu. Dziś większość mojego życia toczy się w domu, gdzie dni płyną zdecydowanie wolniej. Nie jestem w tym wszystkim sama. Mąż i córka bardzo mnie wspierają. Ich obecność znaczy dla mnie niezwykle wiele. Często wracam myślami do przeszłości. Do ruchu, przestrzeni i wolności. Do sportu, który dawał mi siłę. Do mojej ukochanej jazdy konnej. Uwielbiałam bawić się z córką na świeżym powietrzu, razem biegałyśmy i śmiałyśmy się. Bardzo mi tego brakuje.

Prośba o wsparcie

Moje życie zatrzymało się gdzieś pomiędzy diagnozą a codzienną walką z jej skutkami. Każdy dzień jest wyzwaniem zarówno psychicznym, jak i fizycznym. Choć staram się być silna dla siebie, męża i córki, to są momenty, kiedy zwyczajnie brakuje mi sił. Jednak walczę. Dzień po dniu, sekunda po sekundzie. Dziś bardzo proszę o wsparcie. Dzięki niemu będę bliżej świata, który znałam przed pojawieniem się nowotworu. Każde wsparcie przybliża mnie do zdrowia.