Piotr walczy z guzem mózgu❗POMÓŻ❗Przed nim długie leczenie.

Od niewinnych objawów do operacji ratującej życie

Sporadyczne bóle głowy - to od nich zaczyna się historia walki Piotra. Pojawiające się po treningach koszykówki albo w ich trakcie mijały po wzięciu tabletek przeciwbólowych. Rodzice, tak dla pewności, postanowili skonsultować się z lekarzem. Pediatra uspokajała, że w tym wieku to może być stres, dojrzewanie, przemęczenie, zbyt dużo czasu przed ekranem. Nic nie wskazywało na to, że w ciele Piotra rozwija się coś, co wkrótce postawi całą rodzinę w obliczu walki o jego życie.
W kwietniu jednak bóle zaczęły się nasilać. Rodzice umówili prywatne wizyty u neurologa, ortopedy, zaplanowali rezonans. Piotr nie zdążył na żadne z nich.
28 kwietnia trafił na Szpitalny Oddział Ratunkowy w Chorzowie. Po wykonaniu tomografii komputerowej zapadła natychmiastowa decyzja o pilnym transporcie do Górnośląskiego Centrum Zdrowia Dziecka w Katowicach. Tam wszystko potoczyło się już błyskawicznie.

Operacja ratująca życie

Dwa dni później, Piotr przeszedł operację usunięcia guza mózgu. Zabieg przebiegł bez powikłań neurologicznych, a Piotr szybko doszedł do siebie. Przez moment pojawiła się nadzieja, że najgorsze jest już za nimi.
Kilka dni później przyszła diagnoza, która odebrała rodzinie oddech. Medulloblastoma SHH, IV stopień według WHO. Złośliwy guz mózgu.

Potrzebne leczenie

19 maja Piotr rozpoczął chemioterapię. To był dopiero początek długiej drogi. Całe wakacje rodzina spędziła w Krakowie, gdzie Piotr przechodził protonoterapię. Trzydzieści naświetlań ośrodkowego układu nerwowego, dzień po dniu, z dala od domu, szkoły i normalnej codzienności.
Od września Piotr kontynuuje chemioterapię. Jest obecnie po drugim cyklu z zaplanowanych dziesięciu. Leczenie ma potrwać do października 2026 roku.
To miesiące życia podporządkowane wynikom badań, terminom wlewów i nieustannej czujności.

Skutki leczenia, z którymi trzeba się mierzyć

Chemioterapia nie pozostaje bez śladu. U Piotra pojawiły się problemy ze słuchem oraz obniżone napięcie mięśniowe po winkrystynie. Konieczna jest rehabilitacja, codzienne ćwiczenia w domu, specjalistyczna dieta i stała kontrola.
Dzięki wsparciu lekarzy, rehabilitantów i ogromnej determinacji rodziny, wiele wyzwań udaje się opanować. Najtrudniejsze pozostają jednak strach i bezradność, które towarzyszą każdemu etapowi leczenia.

Choruje cała rodzina

Mama Piotra zrezygnowała z pracy, by być przy synu. Dziś cała rodzina objęta jest opieką psychologiczną, a rodzice dodatkowo wsparciem psychiatrycznym. Choroba dziecka nie kończy się na oddziale onkologii. Przenika każdy aspekt życia, każdą rozmowę i każdą noc.
Najbliższą osobą dla Piotra jest jego dziesięcioletnia siostra Emilka. Od zawsze nierozłączni, najlepsza przyjaciółka i powierniczka. Jest między nimi wszystko to, co rodzeństwo potrafi mieć najpiękniejszego. Drobną codzienną sprzeczkę i miłość bez granic. Dla siebie nawzajem są ogromnym wsparciem.

Małe pasje w wielkiej walce

Podczas choroby Piotr odkrył w sobie nowe pasje. Zafascynowało go modelarstwo, które daje mu chwilę skupienia i poczucie sprawczości. Ma doskonały węch i ogromne zainteresowanie zapachami. Jak wielu nastolatków kocha muzykę i klocki LEGO.
Te drobne elementy codzienności pomagają mu przetrwać trudne chwile i choć na moment oderwać myśli od leczenia.

Potrzebne wsaprcie

Leczenie Piotra to nie tylko chemioterapia i protonoterapia. To również rehabilitacja, suplementacja, specjalistyczne żywienie, stała opieka psychologiczna dla całej rodziny. Koszty te narastają z miesiąca na miesiąc i stają się coraz trudniejsze do udźwignięcia bez pomocy z zewnątrz.