OSTRA białaczka szpikowa! Moja 4-letnia córka Kornelia walczy o zdrowie!

Zaczęło się od niepozornych objawów

W czerwcu 2022 roku u Kornelii pojawiły się problemy z ulewaniem po karmieniu. Trafiliśmy do poznańskiego szpitala, gdzie zdiagnozowano u niej zakażenie norowirusem.

Miesiąc później zauważyliśmy na jej niewielkim ciele małe guzki. Pojawiały się i znikały. Początkowo nie podejrzewałam niczego groźnego, ale kiedy na głowie Kornelii pojawiły się trzy nowe zmiany, ogarnął mnie niepokój. Tata Kornelii w dzieciństwie chorował na białaczkę limfoblastyczną, więc lekarze postanowili zbadać Kornelię pod kątem onkologicznym. Niedługo później lekarz przekazał diagnozę, której tak bardzo się bałam: mięsak szpikowy.

Kolejna diagnoza

Lekarze zdecydowali się na usunięcie guza. Od tego momentu Kornelia była pod stałą opieką poradni onkologicznej. Częste infekcje, osłabienie i strach o każdy kolejny dzień stały się naszą codziennością.

W grudniu 2023 roku Kornelia ciężko przeszła ospę. Później pojawiło się przeziębienie, które nie mijało. Czułam, że coś złego dzieje się z moją córką. Kilka miesięcy później lekarze zdecydowali o ponownym badaniu szpiku.

Pamiętam ten dzień bardzo wyraźnie. Ciszę w gabinecie, spojrzenia lekarzy i moment, w którym usłyszałam kolejną diagnozę mojej córki: ostra białaczka szpikowa. W jednej chwili wszystko się zatrzymało, a w mojej głowie było tylko jedno pytanie: dlaczego znowu moja córka?

Leczenie i przeszczep

Po chemioterapii pojawiło się wiele powikłań: gronkowiec, półpasiec, sepsa, zakażenia grzybicze i zapalenie płuc. Lekarze podjęli decyzję o przeszczepie szpiku. Po nim pojawiły się następne komplikacje. Każde z nich dodatkowo obciążało organizm mojej córki, który wciąż dochodził do siebie po intensywnym leczeniu.

To nie koniec walki

Dziś Kornelia jest pod stałą opieką poradni. Jej organizm nadal nie odzyskał sił. Jest bardzo osłabiona. Regularnie otrzymuje immunoglobuliny, a każdy kolejny dzień to ogromna niepewność, czy wyniki w końcu zaczną się poprawiać.

Życie podporządkowane leczeniu

Choroba Kornelii zmieniła życie naszej rodziny. Musiałam zrezygnować z pracy, żeby być z córką w szpitalu, trzymać jej dłoń i wspierać ją najlepiej, jak umiem. Tata Kornelii musiał zawiesić działalność gospodarczą, środki ze zbiórki pomogą więc również w pokryciu podstawowych kosztów życia, tak abyśmy mogli skupić się na powrocie córki do zdrowia.

W przerwach od leczenia Kornelia odnajduje spokój, rysując swoje ulubione zwierzęta, którymi są króliczki, bawi się klockami i ogląda bajki. Moja córka, od momentu diagnozy, stała się bardzo wycofana. Widzę smutek w jej oczach i tęsknotę za beztroską codziennością.

Kornelia ma starszą siostrę i brata, którzy dzwonią do swojej siostrzyczki, kiedy tylko mogą. Każda rozmowa dodaje im odrobinę poczucia normalności, do której wszyscy tak bardzo chcemy wrócić.

Proszę o wsparcie

Z całego serca proszę o pomoc. Nasze mieszkanie nie jest dostosowane do aktualnych potrzeb Kornelii. Po przeszczepie szpiku organizm mojej córki potrzebuje sterylnych i łatwych w utrzymaniu warunków. Dodatkowo Kornelia wymaga rehabilitacji po intensywnym leczeniu.

Za każdą ciepłą myśl, za każdą pomoc będę bardzo wdzięczna.