Nowotwór nerki! Pomóż mi wrócić do zdrowia!

Ból, który okazał się ostrzeżeniem

Pierwszym sygnałem był lekki ból pod prawym żebrem, który z czasem zaczął się nasilać. Po kilku miesiącach Justyna zgłosiła się do lekarza rodzinnego, który skierował ją w trybie pilnym na USG. To właśnie podczas tego badania wykryto guza na nerce. Diagnoza brzmiała: rak nerkowokomórkowy. Ze względu na rozmiar zmiany konieczne było usunięcie całej nerki.

Leczenie krok po kroku

Operacja odbyła się w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w Gdańsku w listopadzie 2025 roku. Obecnie Justyna jest na etapie immunoterapii i co trzy tygodnie dojeżdża na wlew leku, a co trzy miesiące przechodzi kontrolne badania obrazowe. Ten etap leczenia zaplanowany jest na najbliższe miesiące, po których lekarze zdecydują o dalszych krokach. To czas wymagający regularności i cierpliwości, w którym każdy wyjazd na terapię pochłania zwykle cały dzień.

Rodzina, która jest przy niej

W codziennych obowiązkach Justynie pomaga rodzina, a zatem mąż i troje dzieci, którzy wspólnie ją wspierają. To właśnie oni najczęściej towarzyszą jej w całodniowych wyjazdach na leczenie: na wlewy i badania jeździ z mężem, starszym synem lub córką. Choroba odebrała Justynie możliwość pracy, ma orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, dlatego obecność i pomoc najbliższych są dla niej dziś nieocenione.

Aktywność, do której chce wrócić

Justyna była kiedyś osobą bardzo aktywną - jeździła na rowerze i uwielbiała górskie wędrówki z rodziną. Choroba na razie jej to odebrała, ale to właśnie te wspólne, aktywne chwile są dla niej obietnicą normalności, do której z całych sił pragnie wrócić: ruchu, przestrzeni i czasu spędzanego z bliskimi na łonie natury.

Pomóżmy Justynie docierać na leczenie

Środki ze zbiórki zostaną przeznaczone przede wszystkim na dojazdy na wlewy i badania kontrolne, które są nieodłącznym elementem jej terapii, a jednocześnie sporym obciążeniem, gdyż każdy taki wyjazd to cały dzień w drodze i w szpitalu. Każda wpłata to dla Justyny realne odciążenie i większy spokój, by mogła skupić się na tym, co najważniejsze, na leczeniu i powrocie do sił oraz do aktywnego życia z rodziną. Pomóżmy jej przejść przez ten etap z poczuciem, że nie jest w nim sama.