Rzadki i agresywny nowotwór. Tymek rozpoczął najtrudniejszą walkę

Szpitalna codzienność

Siedząc obok Tymka w szpitalnej sali, patrząc jak do jego żył pompa tłoczy kolejne litry chemii i innych leków, w głowie kotłują się myśli, od których trudno się uwolnić. Myśli, z którymi żaden rodzic nie powinien się mierzyć.

Jeszcze niedawno zwyczajne dzieciństwo

Tymek pół roku temu przekroczył próg szkoły. Poznał nowych kolegów i koleżanki, uczył się czytać i pisać. Wracał do domu z plecakiem pełnym zeszytów i marzeń. Każdego dnia odkrywał świat, który tak bardzo kocha. Fascynują go dinozaury i tajemnice przyrody. Jazda na rowerze i wędkarstwo to jego największe pasje.

Niepokojące badania

W połowie stycznia zaniepokoiło nas to, że Tymek bardzo zbladł. Zrobiliśmy rutynowe badania krwi. Po otrzymaniu bardzo złych wyników pojechaliśmy na SOR. Lekarze dopytywali nas o dolegliwości, które Tymek zgłaszał w ostatnim czasie. Poranny, lekki ból brzucha pojawiający się przed pójściem do szkoły nie był tym, czym myśleliśmy.

Badanie USG wykazało guza na jelicie cienkim o wielkości 13 × 7 cm oraz silny stan zapalny. Przewieziono nas karetką na przetaczanie krwi. Nie poinformowano nas jednak, że za chwilę przekroczymy próg oddziału onkologii.

Po wielu badaniach padło rozpoznanie

Po licznych badaniach, biopsji guza i szpiku kostnego, zdiagnozowano u Tymka jeden z najrzadszych i niezwykle agresywnych nowotworów złośliwych. Nowotwór, który potrafi podwoić swoją masę w ciągu jednej doby. Wtedy zaczęła się walka o życie Tymka.

Natychmiast rozpoczęto chemioterapię, która wywołuje ogrom skutków ubocznych. Po pierwszym cyklu chemii musieliśmy mierzyć się ze stanem zapalnym spowodowanym zbyt szybkim rozpadem guza. Dwa tygodnie pobytu w izolatce i antybiotykoterapii były bardzo trudne. Kolejny cykl doprowadził do poparzenia przełyku, konieczności żywienia pozajelitowego oraz zakażenia bakterią leczoną trzema antybiotykami ostatniej szansy.

Tymek walczy każdego dnia

Mimo tego wszystkiego Tymek jest niezwykle dzielny. Każdego dnia walczy i uśmiecha się na myśl o tym, że od czasu do czasu może wyjść poza szpitalne mury. W domu czeka na niego starsza siostra, która codziennie pyta: „Kiedy wróci Tymuś?”

Przed nami długa droga

Przed nami kosztowna rehabilitacja, specjalistyczne konsultacje i walka o każdy kolejny dzień. Chcemy znów zobaczyć, jak Tymek łowi ryby, jeździ na rowerze i beztrosko planuje przyszłość. Dlatego prosimy o wsparcie, za które z góry z całego serca dziękujemy

Dziękujemy z całego serca.
Rodzice wraz z siostrą Tymka.