POMÓŻ! Maks potrzebuje wsparcia w walce z glejakiem pnia mózgu!

Niepokojące objawy

Jeszcze na początku tego roku nasze życie było zwyczajne. W lutym jednak zaczęłam zauważać u naszego synka, Maksia, coś, co nie dawało mi spokoju. Najpierw opadające powieki. Potem trudności z utrzymaniem równowagi. Zdarzało się też, że z jednego kącika ust wyciekała mu ślina. To były niewielkie sygnały, ale jako mama czułam, że dzieje się coś złego.

Ruszyła lawina badań, konsultacji i kolejnych wizyt u specjalistów. Każdego dnia żyliśmy nadzieją, że usłyszymy dobrą wiadomość. Niestety diagnoza okazała się jedną z najtrudniejszych, jakie rodzic może usłyszeć. Rozlany naciekający glejak pnia mózgu.

Leczenie, badania, konsultacje

Leczenie rozpoczęło się natychmiast. Maks przeszedł radioterapię połączoną z leczeniem temozolomidem. Po zakończeniu naświetlań, chemioterapia była nadal kontynuowana. Każdy kolejny dzień to walka, kolejne badania, kontrole i ogromna nadzieja, że leczenie przyniesie jak najlepsze efekty.

Pierwszy promyk nadziei pojawił się w maju. Rezonans magnetyczny wykazał zmniejszenie guza i częściową odpowiedź na leczenie. To dało nam siłę, by walczyć dalej. Dziś jesteśmy w trakcie konsultacji z zagranicznymi specjalistami i szukamy wszystkich możliwych metod, które mogą pomóc Maksowi.

Codzienność rodziny

Obecnie Maks jest w domu. Każdy tydzień wyznaczają jednak wizyty w szpitalu, badania i kolejne etapy leczenia. Jestem przy nim nieustannie. Trzymam go za rękę, kiedy się boi. Rozmawiamy, śmiejemy się, kiedy tylko ma na to siłę i staram się, by choć na chwilę zapomniał o chorobie.

Tata Maksia każdego dnia godzi pracę z organizacją leczenia i wszystkimi sprawami, które wiążą się z walką o zdrowie naszego syna. Maks ma dwóch dorosłych braci, Adama i Mikołaja, którzy otaczają go ogromnym wsparciem, troską i miłością.

Chwile radości

Choć choroba zabrała Maksowi beztroskę, nie odebrała mu dziecięcej ciekawości świata. W lepsze dni z ogromnym zainteresowaniem ogląda egzotyczne owady i potrafi godzinami słuchać o ich niezwykłym życiu.

Fascynuje go również robotyka. To właśnie te małe pasje pomagają mu choć na chwilę przenieść myśli w miejsce, gdzie nie ma szpitalnych sal i badań.

Potrzebujemy wsparcia

Dziś żyjemy z ogromnym lękiem o przyszłość naszego synka, ale jednocześnie nie tracimy nadziei. Walczymy o każdy uśmiech i każdy dobry wynik naszego syna.

Przed nami jeszcze długa droga. Leczenie, konsultacje zagraniczne, nierefundowane terapie i inne wydatki związane z chorobą to koszty, które znacznie przekraczają możliwości naszej rodziny, dlatego z całego serca prosimy o pomoc.

Każde wsparcie daje nam szansę na dalsze leczenie naszego syna. Dziękujemy, że jesteście z nami!