Struniak podstawy czaszki! Pomóż Izabeli w tej trudnej walce!

Dzień, w którym świat się zawalił

W maju 2015 roku, po pozornie zwykłym przeziębieniu, Izabela zaczęła podwójnie widzieć i odczuwać silne zawroty głowy. Trafiła na SOR, gdzie tomografia ujawniła niepokojącą zmianę. Diagnozę usłyszała na oddziale, w otoczeniu lekarzy i był to, jak zapamiętała, Dzień Matki. W jednej chwili jej świat się zawalił. Rozpoznano u niej struniaka podstawy czaszki, niezwykle rzadki nowotwór kości.

Dekada nieustannej walki

Jeszcze w 2015 roku Izabela przeszła pierwszą operację usunięcia guza, wyjątkowo trudną, bo nowotwór sąsiadował z kluczową tętnicą. Zabieg wiązał się z poważnymi powikłaniami i długą rekonwalescencją. W 2020 roku doszło do wznowy, co oznaczało kolejną operację u specjalisty oraz intensywną protonoterapię w Krakowie, czyli 38 naświetlań, które Izabela zniosła bardzo ciężko. W następnych latach przeszła jeszcze kolejne zabiegi, w tym przeszczep tętnicy mózgowej. Struniak jest nowotworem opornym na leczenie i ma skłonność do odrastania, dlatego każda kolejna operacja to walka o cenny czas.

Choroba i badania kliniczne

Lata leczenia przyniosły wiele poważnych powikłań. W 2022 roku Izabela przeszła udar, który nieodwracalnie uszkodził centralne pole widzenia. Radioterapia odbiła się na naczyniach mózgowych, pojawiły się też inne trudności zdrowotne, a kilka razy w roku konieczne są badania kontrolne w Krakowie i we Wrocławiu. Mimo to Izabela włączyła się nawet w badania kliniczne, zgadzając się, by jej przypadek służył nauce przyszłych lekarzy, a to dowód, jak wiele dobra potrafi wynieść z własnego cierpienia.

Codzienność, która wymaga ogromnej siły

Każdy dzień stawia przed Izabelą nowe wyzwania: problemy ze wzrokiem, zawroty głowy, szybkie męczenie się, bóle oraz trudności z pamięcią będące skutkiem leczenia. Bywa, że musi natychmiast się położyć, niezależnie od tego, gdzie akurat jest. Jednak Izabela nie poddaje się. Choroba odebrała jej wiele, w tym poczucie kobiecości, gdy musiała ogolić głowę, ale ona przepracowała to i każdego dnia idzie przez życie z podniesioną głową, dla swojej córki.

Rodzina, która jest jej oparciem

Największym wsparciem Izabeli jest mąż, który podczas kolejnych pobytów w szpitalu był przy niej co drugi dzień, dbał o nią, mył, karmił, podczas gdy teściowa opiekowała się ich córką. Najtrudniejszy był czas radioterapii, gdy Izabela wyjechała na kilka miesięcy w okresie pandemii i nikt nie mógł jej odwiedzać. To właśnie bliscy: mąż, jego rodzina i przede wszystkim córka, są dla niej źródłem siły, by walczyć dalej.

Pasja, która zostawia ślad

Mimo wszystko Izabela pielęgnuje to, co kocha, czyli tworzy szkice ołówkiem, a dzięki życzliwości dobrych ludzi wydała już dwie bajki dla dzieci. Marzy, by napisać kolejną część. To jej sposób, by zostawić po sobie coś pięknego i dać radość najmłodszym czytelnikom.

Pomóżmy Izabeli iść dalej

Izabela mieszka w Koszalinie, a leczy się w Krakowie i we Wrocławiu, dlatego środki ze zbiórki zostaną przeznaczone na dalekie dojazdy do lekarzy, noclegi i transport, a także na leki, prywatne wizyty i badania oraz codzienne życie. Każda wpłata to dla niej realne odciążenie i więcej spokoju, by mogła skupić się na tym, co najważniejsze, a więc na leczeniu i na byciu mamą dla swojej córki. Po dekadzie niezwykle dzielnej walki Izabela zasługuje na to, by nie musieć dźwigać tego wszystkiego sama.