Nowotwór piesi! Pomóż Beacie w powrocie do zdrowia!

Diagnoza, która przyszła znikąd

Beata trafiła na badanie kontrolne piersi z powodu wykrytych wcześniej torbieli. Nic nie zapowiadało, że za rutynowym USG kryje się coś znacznie poważniejszego. Pierwsze podejrzenie padło w szpitalu rejonowym, a 9 marca w Białymstoku diagnoza została potwierdzona - rak piersi HER2-dodatni, trzecie stadium, z przerzutami na węzły chłonne.

Plan leczenia rozpisany na miesiące

Obecnie Beata jest w trakcie chemioterapii, którą przyjmuje co trzy tygodnie, równolegle z terapią celowaną anty-HER2. Pełny plan obejmuje sześć cykli chemii, następnie operację usunięcia guzów, jednego w piersi i trzech w węzłach chłonnych, a na końcu radioterapię. Każdy cykl odbija się na jej samopoczuciu: pojawiają się bóle mięśni i kości, silne mdłości, wymioty, problemy żołądkowe i ogromne zmęczenie.

Choroba, która nie przychodzi sama

Leczenie onkologiczne to nie jedyne, z czym mierzy się Beata. Od lat zmaga się również ze zwyrodnieniem kręgosłupa, refluksem żołądkowym, astmą oraz przepukliną pępkową. Te schorzenia dodatkowo utrudniają codzienne funkcjonowanie i komplikują przebieg terapii.

Codzienność wyznaczana kilometrami

Choroba narzuciła jej wiele ograniczeń, a reżim sanitarny i izolacja stały się stałym elementem życia.

Na co dzień Beata jest w domu, jednak leczenie wymaga regularnych dojazdów do szpitala oddalonego o 120 kilometrów. W tej drodze nigdy nie jest sama, gdyż naprzemiennie wożą ją kochający synowie i mąż. Jest bardzo wdzięczna za ich wsparcie. Wiele radości daje jej również wnuczka.

Pasja, która daje wytchnienie

Mimo wszystko Beata stara się pielęgnować to, co kocha. Jej wielką pasją jest rękodzieło, a najchętniej sięga po szydełko, zawsze wtedy, gdy samopoczucie na to pozwala. To właśnie te chwile pozwalają jej choć na moment oderwać się od choroby.

Pomóżmy Beacie przejść przez leczenie

Środki ze zbiórki zostaną przeznaczone na leki, suplementy diety, dojazdy do szpitala, rehabilitację oraz leczenie nierefundowane. Każda wpłata przybliża Beatę do końca terapii i daje jej coś bezcennego, czyli spokój, by skupić się na zdrowieniu i na powrocie do codzienności.