Chłoniak Burkitta typu B! Nasz 12-letni syn Kornel walczy z nowotworem!

Ból brzucha

Wszystko zaczęło się od bólu brzucha. Nasz syn, Kornel, skarżył się na ból, który nie ustępował. Z każdą godziną nasz niepokój narastał. Czuliśmy, że dzieje się coś złego, choć jeszcze nie wiedzieliśmy, jak bardzo nasze życie za chwilę się zmieni.

Trafiliśmy do szpitala w Legnicy. Początkowo lekarze podejrzewali wyrostek robaczkowy lub przepuklinę. Badania wykluczyły jednak oba scenariusze. Zamiast odpowiedzi pojawiły się kolejne pytania. Tomografia komputerowa wykazała masę w jamie brzusznej niewiadomego pochodzenia.

Czekanie na kolejne wyniki było niezwykle trudne. Dni mijały w niepewności, a stan Kornela zaczął się pogarszać. Pojawiły się duszności, obfite poty i wzdęcia brzucha. Patrzyliśmy na naszego syna i czuliśmy bezradność, której nie da się opisać słowami.

Diagnoza

Wkrótce Kornel został przewieziony do Przylądka Nadziei we Wrocławiu. Tam wykonano szereg specjalistycznych badań. USG pokazało, że płyn w jamie opłucnej gromadzi się w bardzo szybkim tempie. Konieczne było natychmiastowe wykonanie drenażu prawego płuca.

To były jedne z najtrudniejszych chwil w naszym życiu. Każda godzina ciągnęła się w nieskończoność.

Niedługo później usłyszeliśmy diagnozę. Chłoniak Burkitta typu B.

Leczenie

Lekarze szybko wdrożyli leczenie. Kornel wykazał się niezwykłą siłą i odwagą. Jego organizm dobrze zareagował na chemioterapię, dając nam pierwszą iskierkę nadziei po wielu dniach strachu i niepewności.

Dziś Kornel nadal przebywa w szpitalu. Leczenie trwa, a przed nami wciąż długa droga. Każdy dzień przynosi nowe wyzwania, ale również nadzieję, że nasz syn wróci do zdrowia i znów będzie mógł cieszyć się dzieciństwem bez bólu, szpitalnych sal i kolejnych badań.

Pasje

Jeszcze niedawno dni Kornela wypełniały pasje, które kochał całym sercem. Grał na perkusji, trenował taekwondo i rozwijał się w piłce ręcznej. Był pełnym energii chłopcem, który nie potrafił usiedzieć w miejscu.

Dziś jego codzienność wygląda zupełnie inaczej. Zamiast treningów, gry i spotkań z rówieśnikami są szpitalne sale, badania i leczenie. To trudna rzeczywistość dla dziecka, które chciałoby po prostu wrócić do tego, co kocha najbardziej.

Wsparcie

Dziś nie jestem w stanie wrócić do pracy, ponieważ każdy dzień spędzam przy synu. Tata Kornela pracuje, aby zapewnić nam co potrzebne, ale koszty związane z leczeniem stale rosną.

Z całego serca prosimy o wsparcie. Każda pomoc i każde dobre słowo dają nam siłę, by dalej walczyć. Dziękujemy, że jesteście z nami w tej trudnej drodze.