Natalka kontra Neuroblastoma 4 stopnia

„Wierzę, że przyjdzie dzień, w którym usłyszę, że jestem zdrowa.”

Minęło pięć lat odkąd życie Natalii zostało przecięte diagnozą. Ostatnie miesiące były dla niej wyjątkowo wymagające. Pierwszego czerwca 2025 roku Natalia przyjęła dziesiąty wlew chemioimmunoterapii po którym nastąpił najważniejszy moment w dotychczasowym leczeniu tj. przeszczep szpiku kostnego. Dawcą została jej starsza siostra, której decyzja stała się jednym z najważniejszych momentów tej walki.

„Moja siostra podarowała mi szansę na życie. Nie znajduję słów, które oddałyby wagę tego gestu.”

Komplikacje po przeszczepie i powolny powrót do domu

Po przeszczepie pojawiła się gwałtowna reakcja organizmu, określana jako "przeszczep przeciwko gospodarzowi". Objawiła się bolesną wysypką i złuszczaniem skóry. Po kilku tygodniach Natalia opuściła oddział poprzeszczepowy w Przylądku Nadziei. Powrót do domu był pierwszym prawdziwym oddechem po miesiącach terapii.

Kontrole, transfuzje i diagnozy, które budują nadzieję

Natalia pozostaje pod stałą opieką specjalistów zarówno we Wrocławiu, jak i w Nowym Sączu. Co dwa tygodnie odbywa się kontrola jej stanu zdrowia. Wciąż nie odzyskała prawidłowych parametrów krwi, dlatego potrzebuje regularnych transfuzji płytek i krwi pełnej.

W ostatnim czasie wykonano punkcję szpiku, która przyniosła pierwszą prawdziwą ulgę. Szpik nie jest uszkodzony i nie wykazuje zwłóknień. Pracuje powoli, ale w dobrym kierunku. Natalia została zakwalifikowana do leczenia lekiem Revolade, który ma wspomóc odbudowę i przyspieszyć regenerację.

Tęsknota za codziennością

Ze względu na osłabioną odporność Natalia nadal uczy się zdalnie.

„Brakuje mi zwyczajności. Tego wszystkiego, co kiedyś było naturalną częścią życia." wyznaje.

4 grudnia 2025