Rak szyjki macicy❗Pomóż Magdalenie w leczeniu❗

Jestem już po ostatnim naświetlaniu.

To dla mnie ogromnie ważny moment, bo najtrudniejszy etap leczenia mam już za sobą. Potrzebowałam jednak kilku dni, żeby dojść do siebie i choć trochę odpocząć po tym wszystkim.

Lekarze mówią, że skutki radioterapii mogą dochodzić do organizmu nawet przez kolejne trzy miesiące, dlatego teraz pozostaje mi czekać na kontrolę u onkologa, którą mam za cztery tygodnie. Niedawno miałam również kolejne USG jamy brzusznej.

Niestety choroba nadal mocno daje o sobie znać. Zmiany w kościach nie poprawiły się. Nowotwór bardzo wyniszczył kość miednicy. Lekarze przyznają też, że naświetlania działają wolniej, niż początkowo zakładano.

Nadal muszę funkcjonować z nefrostomią, co jest dla mnie bardzo trudne i niekomfortowe.

Mój organizm jest bardzo osłabiony. Praktycznie całe dnie przesypiam, brakuje mi sił nawet na krótkie spacery czy wyjście do sklepu. Wciąż towarzyszą mi mdłości i brak apetytu, a choć ból trochę się zmniejszył, nadal muszę mieć plaster z morfiny.

Mimo tego wszystkiego staram się walczyć dalej i wierzyć, że leczenie zacznie przynosić coraz większe efekty.

Z całego serca dziękuję za każde wsparcie i dobre słowo. 1 czerwca 2026

Zakończenie radioterapii

Zakończył się ostatni etap naświetlań. To ważny moment, choć na pełne efekty terapii trzeba jeszcze poczekać. Kontrolna wizyta u onkologa została zaplanowana za cztery tygodnie.

Obecny stan zdrowia

Monika przeszła również kontrolne badanie USG jamy brzusznej, które miało ocenić stan pęcherza. Jeśli chodzi o zmiany w kościach, niestety sytuacja pozostaje bez poprawy. Choroba nadal w znacznym stopniu obejmuje struktury kostne, szczególnie w obrębie miednicy.

Codzienność po leczeniu

Monika wciąż musi funkcjonować z nefrostomią i najprawdopodobniej będzie to konieczne co najmniej do lipca. Pewną poprawę przyniosła brachyterapia. Pojawiły się pierwsze, choć bardzo niewielkie oznaki powrotu naturalnego oddawania moczu, jednak nefrostomia nadal pozostaje niezbędna.

Osłabienie i skutki leczenia

Organizm Moniki jest bardzo wyczerpany leczeniem. Bóle częściowo ustąpiły, jednak nadal wymagają leczenia przeciwbólowego. Próba odstawienia plastrów z morfiną zakończyła się niepowodzeniem, co pokazuje, jak bardzo organizm wciąż potrzebuje wsparcia farmakologicznego. Monice towarzyszą również nudności oraz brak apetytu. Posiłki są nieregularne, a samopoczucie zmienne. Na ten moment nie ma siły nawet na krótkie spacery czy wyjścia z domu. 24 kwietnia 2026

Każdy dzień leczenia przynosi nowe obciążenie

Mija drugi tydzień radioterapii. Każdego dnia konieczne są dojazdy do szpitala, a we wtorki leczenie uzupełniane jest chemioterapią. To rytm, który nie pozostawia miejsca na odpoczynek.

Organizm reaguje coraz silniej

Z dnia na dzień samopoczucie się pogarsza. Pojawia się bezsenność i brak apetytu. Sił jest coraz mniej. Są momenty, w których nawet wstanie z łóżka i przygotowanie się do wyjazdu do szpitala staje się ogromnym wysiłkiem.

Ból staje się codziennością

Przed każdym naświetlaniem konieczne jest podanie morfiny, aby możliwe było samo przeprowadzenie zabiegu. Na co dzień stosowane są również silne leki przeciwbólowe.

Mimo tego ból nie ustępuje

Obejmuje plecy, żebra, kość ogonową, miednicę. Jest stały, rozległy i trudny do opanowania.

To moment, w którym pojawia się zwątpienie

Nasilające się dolegliwości sprawiają, że coraz trudniej uwierzyć w skuteczność leczenia. W tej sytuacji zmęczenie i bezsilność stają się równie obecne jak sama choroba.

To bardzo wymagający etap

Codzienność podporządkowana jest leczeniu i próbie radzenia sobie z bólem, który nie pozwala na normalne funkcjonowanie. Wsparcie w tym momencie ma szczególne znaczenie 23 marca 2026

Kolejna wizyta i nowy etap leczenia

Po ostatniej konsultacji onkologicznej zapadły decyzje dotyczące dalszej terapii. Od 2 marca Magdalena rozpoczyna codzienną radioterapię zaplanowaną na około pięć tygodni. Leczenie będzie uzupełniane cotygodniowymi wlewami chemioterapii. Wykonano już tomografię przygotowującą do napromieniania miednicy, a na 17 marca zaplanowano badanie kwalifikujące do ewentualnej brachyterapii.

Organizm reaguje na intensywne leczenie

Po trzech zabiegach stereotaktycznych obejmujących zmiany kostne nastąpiło wyraźne pogorszenie samopoczucia. Ból promieniujący z nóg objął okolice bioder i podbrzusza. Zwiększono leczenie przeciwbólowe oraz włączono antybiotyk z powodu stanów zapalnych w obrębie kości i pęcherza. Napady bólu pojawiają się nagle i bywają tak silne, że uniemożliwiają siedzenie, leżenie i poruszanie się. Lekarze podkreślają, że organizm potrzebuje czasu, aby zareagować na terapię i stopniowo się stabilizować.

Stała opieka i czujne wsparcie

Magdalena pozostaje w stałym kontakcie z lekarzem prowadzącym oraz zespołem hospicyjnym. Uważność personelu medycznego stanowi dla niej realne oparcie w codzienności naznaczonej leczeniem.

Między lękiem a gotowością do dalszego wysiłku

Nowy etap terapii budzi obawy związane z bólem i możliwymi skutkami ubocznymi, ale towarzyszy mu świadomość konieczności podjęcia kolejnego wysiłku. W najbliższych dniach zaplanowano również konsultację z psychoonkologiem, która ma pomóc uporządkować emocje i odzyskać wewnętrzną równowagę. Obok trudnych chwil pozostaje obecność bliskich oraz życzliwość ludzi, takich jak Wy, dzięki którym ten wymagający czas staje się łatwiejszy do udźwignięcia. W imieniu Magdy prosimy o dalsze wsparcie 24 lutego 2026

Aktualizacja po wizycie onkologicznej

Wizyta u onkologa przyniosła informacje, które na nowo zmieniają przebieg leczenia i codzienność Magdaleny. To moment trudny, wymagający ponownego poukładania planów i zmierzenia się z kolejną warstwą choroby.

Nowe rozpoznanie

Badania wykazały dwa przerzuty do kości. To one są dziś główną przyczyną narastającego bólu i wyraźnego pogorszenia sprawności. W związku z tym dotychczasowy plan leczenia musiał zostać zmodyfikowany.

Ból ogranicza każdy ruch

Od ponad tygodnia poruszanie się po domu sprawia Magdalenie ogromną trudność. Próbuje chodzić o kulach, jednak ból i osłabienie sprawiają, że nawet ten wysiłek jest bardzo obciążający.

Opieka hospicyjna

Magdalena została objęta opieką hospicjum domowego. Dwa razy w tygodniu przychodzi do niej pielęgniarka, by pomóc w kontroli bólu, leczeniu objawowym i codziennej opiece. To wsparcie stało się konieczne, by możliwe było łagodzenie dolegliwości i zapewnienie choć minimalnego komfortu. To moment, w którym leczenie koncentruje się nie tylko na zatrzymaniu choroby, ale także na uśmierzaniu bólu. Magdalena bardzo cierpi.

Zmiana planu leczenia

Zmienia się również harmonogram leczenia onkologicznego. 11 lutego Magdalena rozpocznie trzy sesje stereotaksji, których celem jest bezpośrednie zaatakowanie przerzutów w kościach. Następnie, 23 lutego, planowane jest rozpoczęcie radiochemiobrachyterapii, o ile stan organizmu na to pozwoli. Szczegółowy zakres kolejnych sesji zostanie ustalony w najbliższym czasie. 4 lutego 2026