Łucja, czyli dziewczynka, która chce znów stanąć na dwóch nogach❗

Wszystko zaczęło się od bólu nogi

23 października 2025 roku Łucja wróciła ze szkoły, skarżąc się na ból prawej nogi. Dwa dni później ból nie ustępował. Przed zajęciami akrobatyki mama obejrzała nogę i zauważyła obrzęk nad kolanem prawej nogi. Niepokój rósł z każdym dniem. Na początku listopada Łucja trafiła na oddział onkologiczny w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie. Tam padła diagnoza, która zmieniła życie całej rodziny: osteosarcoma - złośliwy nowotwór kości udowej prawej nogi.

Leczenie, które wymaga ogromnej siły

4 listopada wykonano biopsję kości, a kilka dni później, 12 listopada, wszczepiono port naczyniowy, by móc rozpocząć chemioterapię. Łucja jest leczona według protokołu dla osteosarcoma - agresywny schemat MAP. Ma już za sobą pierwszy cykl chemioterapii (3 wlewy), rozpoczęła drugi cykl i jest po pierwszym wlewie. Badanie kontrolne po zakończeniu pierwszego cyklu przyniosło pierwszą dobrą wiadomość - guz ulega uwapnieniu, co oznacza, że chemioterapia działa.

Leczenie jest jednak bardzo obciążające. Łucja traci apetyt, wymiotuje, jest osłabiona i wymaga stałej opieki. Wyniki badań krwi są niestabilne. W przerwach między wlewami organizm ma chwilę na regenerację, ale każdy kolejny etap to nowe wyzwanie. W połowie stycznia zaplanowany jest kontrolny rezonans magnetyczny. Po zakończeniu drugiego cyklu chemioterapii Łucję czeka bardzo poważna operacja ratująca życie, czyli resekcja guza obejmującego cały trzon kości udowej i wszczepienie endoprotezy rosnącej. Po operacji konieczna będzie intensywna rehabilitacja oraz kolejne cztery cykle chemioterapii - łącznie około 18 tygodni dalszego leczenia.

Dodatkowe obciążenia zdrowotne

Łucja ma również wrodzony ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD II z przeciekiem lewo-prawo), który wymaga okresowej kontroli kardiologicznej. To sprawia, że leczenie onkologiczne musi być prowadzone z jeszcze większą ostrożnością.

Życie na walizkach i rodzina podzielona na dwa miasta

Rodzina mieszka i pracuje we Wrocławiu, jednak leczenie onkologiczne odbywa się w Warszawie. Tata zawozi mamę i Łucję na chemioterapię, po czym wraca do Wrocławia, by opiekować się 13-letnim bratem Łucji. W czasie jego nieobecności do chłopca przyjeżdżają dziadkowie, pokonując 150 kilometrów, by pomóc rodzinie. Mama całkowicie zawiesiła życie zawodowe, by opiekować się Łucją. W domu to codzienne pilnowanie wyników morfologii (czasem co 1-2 dni), podawanie leków, dbanie o nawodnienie i odpowiednie odżywianie, które jest kluczowe w procesie leczenia. Rodzice są w stałym kontakcie z lekarzem prowadzącym i jednocześnie dbają o to, by Łucja nie miała zaległości szkolnych. Dziewczynka bardzo chce wrócić do szkoły i do swoich koleżanek i kolegów.

Codzienne wyzwania, które nie kończą się nigdy

Istotnym wyzwaniem jest utrzymanie odpowiedniej masy ciała - Łucja waży zaledwie 21 kg oraz dająca szansę na powrót do sprawności długotrwała rehabilitacja po operacji. Do tego dochodzą częste, bolesne badania krwi, ślady na żyłach oraz ogromne obciążenie emocjonalne całej rodziny. Rodzice starają się również uważnie towarzyszyć synowi, który bardzo przeżywa chorobę siostry, ale dzielnie stara się normalnie funkcjonować.

Małe marzenia dają wielką siłę

Przed chorobą Łucja była niezwykle aktywna. Dziś, mimo bólu i zmęczenia, wciąż kocha tworzyć prace plastyczne i sensoplastyczne. Ogromną radość sprawiają jej zwierzęta - szczególnie ukochany chomik. Marzy o psie i o tym, by kiedyś znów móc biegać, ćwiczyć i stanąć pewnie na dwóch nogach.

Zebrane środki zostaną przeznaczone na: koszty leczenia poza miejscem zamieszkania (transport Wrocław-Warszawa, noclegi), rehabilitację po wszczepieniu endoprotezy, sprzęt ortopedyczny i rehabilitacyjny, opiekę psychologiczną i leki nierefundowane.