Trudna codzienność i walka o zdrowie! Proszę o wsparcie w leczeniu!

2020 rok

W 2020 roku mój świat zatrzymał się. Usłyszałam diagnozę, której nikt nie jest gotowy usłyszeć: nowotwór gruczołowo-torbielowaty gruczołu łzowego lewej gałki ocznej IV stopniu zaawansowania.

Kolejne badania, rezonans magnetyczny i PET, przyniosły następne, trudne wiadomości. Choroba nie ograniczyła się do jednego miejsca. Wykryto ogniska w obrębie kręgosłupa, głowy i szyi. W jednej chwili codzienność zamieniła się w ciężką walkę o zdrowie.

Chemioterapia i dalsze leczenie

Od tamtej pory moje życie wyznaczają wizyty w szpitalach, badania, konsultacje i leczenie. Przeszłam wiele operacji, z których każda była kolejnym krokiem w walce z chorobą. Za mną są godziny spędzone na salach operacyjnych, tygodnie rekonwalescencji i chwile pełne niepewności, ale także ogromnej nadziei.

Leczenie prowadzone jest przez Narodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Gliwicach, gdzie rozpoczęłam chemioterapię. Jednocześnie trwają konsultacje dotyczące dalszego leczenia w Heidelbergu w Niemczech, miejscu, które daje szansę na kolejne etapy terapii i nowe możliwości.

Kolejne trudności

Ponadto zmagam się z niedokrwistością, nadciśnieniem tętniczym, refluksem, niedoczynnością tarczycy oraz chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Każda z tych chorób odbiera mi kolejne siły, a razem sprawiają, że codzienność stała się ogromnym wyzwaniem.

Regularnie dojeżdżam do szpitala na leczenie. Każda wizyta to kolejny krok w walce o zdrowie, ale także ogromny wysiłek fizyczny i psychiczny. Choroba odebrała mi siły do wykonywania nawet najprostszych codziennych czynności. Obowiązki, które kiedyś były dla mnie czymś naturalnym, dziś muszą przejąć moi najbliżsi.

Małe chwile radości

Obecnie jestem w domu. Mieszkam z mężem i dwiema córkami, którzy każdego dnia otaczają mnie troską i wsparciem. To dzięki nim łatwiej mi przetrwać najtrudniejsze chwile. Ich obecność daje mi nadzieję i przypomina, że nie jestem sama w tej walce.

Są też momenty, kiedy zapominam o lęku. Uwielbiam czytać książki, przenoszą mnie do innych światów i dają wytchnienie od trudnej rzeczywistości. Kiedy tylko mam odrobinę sił, wychodzę do mojego ogrodu. Cisza, zieleń i kontakt z naturą przynoszą mi spokój, którego tak bardzo potrzebuję.

Proszę o wsparcie

Obecnie przebywam na zwolnieniu chorobowym, ponieważ mój stan zdrowia uniemożliwia mi pracę. To dla mnie bardzo trudny czas. Każdy kolejny miesiąc przynosi nowe wydatki, które coraz bardziej obciążają nasz rodzinny budżet.

Dlatego z całego serca proszę o wsparcie. Każda pomoc daje mi szansę na kontynuowanie leczenia i pozwala skupić się na tym, co dziś jest najważniejsze: walce o zdrowie i powrocie do normalnego życia.

Dziękuję za każdą okazaną pomoc, dobre słowo i każdą myśl skierowaną w moją stronę.