Pomóż Kubie wrócić do zdrowia! Przed nami biopsja i leczenie!

Nietypowe objawy

Od połowy maja zaczęliśmy zauważać u naszego synka, Kubusia, niepokojące objawy. Zaczął przechylać główkę na lewą stronę, ślinił się z lewego kącika ust. Sytuacja zaczęła się powtarzać coraz częściej.

Nie wiedzieliśmy co się dzieje. Każdy kolejny epizod budził coraz większy niepokój. Zdecydowaliśmy się skonsultować z lekarzem pierwszego kontaktu. Po wysłuchaniu naszych obserwacji nie zwlekał, skierował nas do szpitala na dalszą diagnostykę.

Biopsja

W szpitalu wykonano tomografię komputerową głowy. Czekanie na wyniki dłużyło się w nieskończoność. Gdy lekarze wrócili z odpowiedzią, świat zatrzymał się na moment. Badanie wykazało obecność guza konarów móżdżku i mostu po stronie prawej.

Dziś jestem w domu, razem z Kubusiem, i czekamy na kolejny krok. Biopsja ma dać odpowiedzi, których tak bardzo potrzebujemy. Każdy dzień jest teraz inny, jakby czas płynął wolniej, a jednocześnie zbyt szybko.

Ciężkie emocje

Nasze życie rodzinne przestało mieć dawny rytm, zostało zastąpione kalendarzem wizyt, konsultacji, badań i powrotów do szpitala. Plany przestały być pewne, a codzienność zaczęła zależeć od tego, co przyniesie kolejny telefon albo kolejna decyzja lekarzy.

Dziś ciężko jest poradzić sobie z emocjami, które są w środku. Cichy, nieustanny stres, towarzyszy nam nawet wtedy, gdy próbujemy normalnie funkcjonować, a niepewność nie daje odpocząć myślom.

Nasza córeczka

W tym wszystkim jest też nasza 7-letnia córka, która bardzo mocno przeżywa chorobę młodszego braciszka. Stara się być dzielna, ale nie potrafi ukryć strachu i tęsknoty za tym, jak było wcześniej.

Staramy się być dla niej ostoją, tłumaczyć tyle, ile jesteśmy w stanie i jednocześnie chronić ją przed ciężarem, który nie powinien spoczywać na jej małych barkach.

Małe pasje

Kiedy Kubuś ma więcej siły, wraca do swoich małych dziecięcych rytuałów. Uwielbia malować. Zdarza się, że tańczy albo śpiewa, a w tych chwilach w domu znów słychać beztroskę, która tak bardzo jest nam teraz potrzebna.

W spokojniejsze dni układa układanki, cierpliwie dopasowując kolejne elementy. Lubi też słuchać o dinozaurach, które fascynują go od dawna. Wtedy na jego twarzy pojawia się ciekawość i spokój, jakby na moment wszystko wracało do miejsca, w którym powinno być.

Potrzebujemy wsparcia

Każdy dzień przynosi nowe wyzwania. Patrzymy na Kubusia i widzimy w nim ogromną siłę, choć to wciąż tylko mały chłopiec, który powinien beztrosko się bawić, a nie walczyć o zdrowie.

Z całego serca prosimy o wsparcie. Każda pomoc daje nam nadzieję i przybliża Kubusia do szansy na lepsze jutro. Dziękujemy za każdą dobrą myśl, każde udostępnienie i każde wsparcie, one mają dla nas ogromne znaczenie.