4-letni Franek walczy z glejakiem w IV stadium! POMÓŻ!

Nietypowe zachowanie

W grudniu ubiegłego roku nasz syn Franek, dotąd pełen energii i dziecięcej radości, zaczął się zmieniać. Stał się apatyczny i wycofany. Zauważyliśmy też coś, co bardzo nas zaniepokoiło: jedno oczko zaczęło mu uciekać, a główkę coraz częściej przekrzywiał w nienaturalny sposób.

Czuliśmy, że dzieje się coś niedobrego. Od razu udaliśmy się do lekarza. Po zbadaniu Franka lekarz od razu potraktował sytuację bardzo poważnie. Wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy, że za chwilę rozpocznie się najtrudniejszy rozdział w naszym życiu.

Diagnoza naszego synka

Kolejne dni upływały pod znakiem niepewności, strachu i niekończących się badań. Wszystko działo się bardzo szybko. Każda kolejna wizyta przynosiła więcej pytań niż odpowiedzi, a my z drżeniem serca czekaliśmy na wyniki.

Badanie obrazowe wykazało niepokojącą zmianę w głowie synka. Pod koniec grudnia Franek przeszedł biopsję guza. Na wyniki nie czekaliśmy długo: rozlany glejak pnia mózgu w IV stadium.

Pierwszy sukces i skutki uboczne

Dziś Franek jest już po pierwszym cyklu radioterapii. To dało nam promyk nadziei: guz udało się zmniejszyć.

Jednak choroba i leczenie odcisnęły piętno na jego małym organizmie. Franek szybko się męczy, czasami skarży się na ból głowy. Po 3 długich miesiącach spędzonych w szpitalnej sali wróciliśmy do domu.

Franek bierze również udział w badaniu klinicznym. Każda szansa, która może pomóc naszemu synkowi jest dla nas bezcenna.

Franio i Staś

Nasza rodzina żyje dziś między nadzieją a lękiem. Mamy jeszcze starszego synka, 6-letniego Stasia, który również zmaga się z chorobą. Chłopcy są ze sobą bardzo związani. To najlepsi przyjaciele, którzy uwielbiają wspólnie się bawić, śmiać i spędzać czas.

Wielkie marzenia

Franek ma też swoje wielkie marzenie. Kiedy dorośnie, chciałby zostać policjantem. Fascynują go radiowozy, mundury i wszystko, co związane z pomaganiem innym. Uwielbia też bawić się samochodami i godzinami tworzyć własne historie.

Jest po prostu małym chłopcem, który powinien myśleć o zabawie i spełnianiu marzeń, a nie o kolejnych badaniach, szpitalach i leczeniu.

Prosimy o wsparcie

Ze względu na stan zdrowia obu synów musiałam zrezygnować z pracy, aby być przy nich każdego dnia.

Otrzymaliśmy informację o leku dostępnym za granicą, który mógłby pomóc zahamować rozwój choroby Franka. Niestety są to ogromne koszty i przekraczają nasze możliwości.

Z całego serca prosimy o pomoc. Każde wsparcie przybliża nas do celu, jakim jest dalsze leczenie naszego synka.