Rak urotelialny z przerzutami do kości❗Bogdan walczy z chorobą❗

Mam na imię Bogdan. Jestem mężem i ojcem, który z całego serca kocha swoją rodzinę.

Zawsze byłem tym, który pomagał innym - sąsiadom, przyjaciołom, każdemu, kto potrzebował wsparcia.
Nigdy nie przypuszczałem, że przyjdzie dzień, w którym to ja będę musiał prosić o pomoc, walcząc o coś najważniejszego - o życie.

Moja historia zaczęła się niewinnie

W czerwcu 2022 roku zauważyłem krew w moczu. To drobne, ale niepokojące zdarzenie sprawiło, że natychmiast zgłosiłem się do lekarza.
Po serii badań usłyszałem diagnozę, która zatrzymała cały mój świat: rak urotelialny pęcherza moczowego, high grade.

Od tamtej chwili moje życie to nieustanna walka

Rozpocząłem chemioterapię, jednak musiała zostać przerwana z powodu pogarszającej się pracy nerek. Niedługo później przeszedłem operację cystoprostatektomii radykalnej z odprowadzeniem moczu metodą obustronnych ureterocutaneostomii.To był trudny, ale konieczny krok, który dawał nadzieję.

Niestety, choroba nie odpuściła. Z czasem pojawiały się kolejne przerzuty - do kości, kręgosłupa, łopatki, bioder. Przeszedłem liczne cykle chemioterapii i radioterapii, zabiegi cementoplastyki kręgów oraz interwencje związane z zajęciem struktur kostnych. Każde badanie przynosiło nowe informacje, których nikt nie chciałby usłyszeć.
Pojawiły się także objawy neurologiczne - narastający ból, odrętwienie nóg, trudności z poruszaniem się.

Musiałem zrezygnować z pracy, z mojego ukochanego stolarstwa. Z zapachu drewna, dźwięku narzędzi, chwil skupienia, które dawały mi poczucie sensu. To nie była tylko praca, to była część mnie.

Dziś wciąż jestem w trakcie leczenia

Mimo ogromnych wysiłków lekarzy terapia, którą otrzymuję w Polsce, nie zatrzymuje choroby. Nadciśnienie tętnicze i niewydolność nerek dodatkowo ograniczają możliwości leczenia. Z każdym miesiącem czuję, jak rak odbiera mi siły i sprawność… ale nie odbiera mi jednego - nadziei.

Pomimo wszystkiego nie poddaję się. Wciąż wierzę, bo pojawiła się możliwość nowoczesnej terapii za granicą, ukierunkowanej na mój typ nowotworu.

Według lekarzy to realna szansa na zatrzymanie choroby - być może ostatnia, jaka mi pozostała

Niestety, jej koszt przekracza nasze możliwości finansowe. Dlatego zwracam się do Was - ludzi o wielkich sercach.
Potrzebuję Waszego wsparcia, aby móc kontynuować walkę o każdy kolejny dzień z moją rodziną.
Chcę znów być tym, który pomaga innym… ale najpierw muszę sam pokonać chorobę.