17-letni Mikołaj staje do walki z chłoniakiem Hodgkina❗Pomóż mu wygrać❗

Objawy typowe dla alergii

Mikołaj wrócił z zagranicznych wakacji z kaszlem, który nie chciał ustąpić. Z czasem pojawił się również świąd skóry, który również trudno było jednoznacznie wyjaśnić. Objawy nie tworzyły spójnego obrazu i nie prowadziły do jednego, oczywistego rozpoznania. W naturalny sposób pojawiło się przypuszczenie, że przyczyną może być alergia, więc życie toczyło się tak samo jak wcześniej. Szkoła, treningi, ot codzienność 17-latka.

Początek niepokoju

Stan ten bez większych zmian utrzymywał się do końca 2025 roku, by stopniowo przybrać na sile. Pojawiła się infekcja, która przebiegała ciężej niż dotychczasowe. Kaszel zmienił swój charakter, doszło osłabienie. Leczenie nie przynosiło wyraźnej poprawy, a kolejne dni nie przynosiły odpowiedzi. Lekarze zaczęli podejrzewać astmę. W lutym zapadła decyzja o badaniu RTG. Obraz, który się pojawił, nie pozostawiał miejsca na spokój. Wyniki pojawiały się szybko. Wieczorem rodzice usłyszeli wstępną diagnozę. Chłoniak. Wykonana 3 marca biopsja potwierdziła rozpoznanie - chłoniak Hodgkina.

Pierwsza chemioterapia

Marzec nie był już zwykłym miesiącem. Szpitalna sala, godziny pełne napięcia i ciszy. Właśnie wtedy została Mikołajowi podana pierwsza chemioterapia. Wszyscy zdawali sobie sprawę z tego, że nie ma wyboru. To konieczność.

Nieustanny strach

Dziś wszystko sprowadza się do oczekiwania. Wyniki badania PET zdecydują o dalszym leczeniu Mikołaja. W szpitalnych murach czas płynie znacznie wolniej, w ciągłym napięciu, którego nie da się opisać słowami. Mikołajowi towarzyszy mama, która czuwa przy synu każdego dnia. W domu zostali jego dwaj, młodsi bracia i tata, który łączy pracę z opieką nad dziećmi. Dodatkowym obciążeniem stała się sytuacja finansowa.

Zakład pracy mamy znajduje się w trakcie upadłości, co wprowadziło niepewność i zachwiało poczuciem stabilności, które wcześniej było czymś oczywistym.

Z boiska do szpitalnej sali

Jeszcze niedawno Mikołaj nie potrafił usiedzieć w miejscu. Treningi piłki nożnej, emocje przy meczach Arsenal, gry i godziny spędzone z przyjaciółmi. Jego świat był pełen ruchu, śmiechu i planów na kolejny dzień.

Teraz wszystko wygląda inaczej. Tam, gdzie kiedyś była beztroska, dziś toczy się walka, której nie można odłożyć na później. Dlatego dziś prosimy, pomóżmy Mikołajowi wrócić do świata, który tak bardzo kocha.