Ostra białaczka limfoblastyczna❗Leczenie Wojtka trwa i nie daje wytchnienia❗

Sygnały, których nie dało się przeoczyć

Na początku 2025 roku rodzice zauważyli, że Wojtek zaczyna słabnąć. Pojawiła się nadmierna potliwość, bóle nóg, gorączki oraz zmęczenie, które nie ustępowało mimo odpoczynku. Chłopiec był coraz bledszy, a na jego ciele zaczęły pojawiać się siniaki, których nie sposób było racjonalnie wytłumaczyć.

Czujność rodziców nie zawiodła. Te objawy nie były przypadkowe. Rozpoczęta niemal natychmiast diagnostyka przyniosła odpowiedź.

Ostra białaczka limfoblastyczna typu B. Nowotwór krwi, który z całą swoją intensywnością wchodzi w życie dziecka i jego najbliższych, podporządkowując sobie każdy aspekt codzienności.

Leczenie wystawiające organizm na granice wytrzymałości

Działania podjęto bez zwłoki. Rozpoczęto chemioterapię, założono cewnik Broviaca, wykonano punkcję oraz biopsję szpiku. Procedury medyczne, które w teorii są standardem, w rzeczywistości oznaczają ogromne obciążenie dla organizmu dziecka. Terapia od początku była wyjątkowo trudna. Dodatkowym wyzwaniem okazała się mutacja genu KMT2A, która znacząco komplikuje przebieg leczenia i ogranicza możliwości terapeutyczne.

W trakcie terapii Wojtek przeszedł dwukrotnie zapalenie płuc, dwukrotnie zakażenie COVID oraz sepsę. Każde z tych powikłań niosło ze sobą realne zagrożenie i wymagało natychmiastowych interwencji, dodatkowo osłabiając organizm, który i tak każdego dnia walczy o równowagę.

Rodzina w stanie nieustannej gotowości

Choroba dziecka nie pozostawia miejsca na przewidywalność. Codzienność rodziny to ciągłe dostosowywanie się do zmieniającej się sytuacji zdrowotnej Wojtka, życie w trybie czuwania i podejmowanie trudnych decyzji z dnia na dzień.

Rodzice wymieniają się opieką przy szpitalnym łóżku syna, jednocześnie próbując utrzymać funkcjonowanie domu. Tata musiał zrezygnować z pracy, mama również ma przerwy zawodowe. W domu czeka starszy brat Wojtka, 12-letni Paweł.

On także przeżywa tę sytuację bardzo głęboko. Tęskni, martwi się i próbuje zrozumieć, dlaczego tak wiele spraw nagle przestało być oczywistych. Rodzice starają się być obecni dla obu synów, choć każda doba wymaga wyborów, których nikt nie chciałby podejmować.

To, co pozwala Wojtkowi pozostać dzieckiem

W chwilach lepszego samopoczucia Wojtek wraca do tego, co daje mu poczucie normalności.Układanie puzzli, malowanie i gry stają się bezpieczną przestrzenią, w której na moment można odsunąć myśli o leczeniu i kolejnych badaniach.

Dlaczego potrzebne jest wsparcie

Długotrwałe leczenie, rezygnacja z pracy jednego z rodziców oraz życie nieustannie podzielone między szpital a dom sprawiają, że sytuacja rodziny staje się coraz trudniejsza także finansowo.

Zebrane środki pozwolą zabezpieczyć codzienne potrzeby, wesprzeć proces leczenia oraz zadbać o to, by Wojtek mógł zachować choć fragment dzieciństwa w czasie, który wystawia całą rodzinę na ogromną próbę.