Follow us

Szpital stał się nową codziennością

W lutym Kacper trafił do ośrodka onkologii dziecięcej. Rozszerzona diagnostyka potwierdziła wcześniejsze ustalenia i wykluczyła dalsze ogniska choroby. Wyniki przyniosły ostrożną ulgę. Guzek usunięto laserowo. Powstały po zabiegu obrzęk utrudniał przełykanie i oddychanie. Przez kilka dni Kacper nie mógł jeść ani pić. Wkrótce rozpoczęła się chemioterapia, a wraz z nią pojawiły się nudności, wymioty oraz silne osłabienie, które dla dziecka stanowią doświadczenie trudne do udźwignięcia.

Rodzina próbuje utrzymać równowagę

Rodzina funkcjonuje dziś w dwóch rzeczywistościach. Tata, który rok wcześniej przeszedł udar, przebywa z synem w szpitalu. Mama pracuje i opiekuje się młodszym bratem Kacpra. Sześcioletni Wojtek wie, że brat jest chory, lecz rodzice starają się ochronić go przed ciężarem szczegółów. To nie jest zwykły podział obowiązków. To wysiłek, by utrzymać rodzinę w całości mimo wszystkiego, co wydarza się jednocześnie.

Kacper pozostaje sobą

W domu czeka jego mini ogródek, w którym sam uprawia warzywa. Szklarnia, na którą uzbierał pieniądze, stoi gotowa na kolejny sezon. Kacper wyszukuje stare rowery, odnawia je z cierpliwością i dumą kolekcjonera. Lubi także wędkowanie, w którym odnajduje ciszę, skupienie i bliskość natury. Te drobne światy pozwalają mu zachować poczucie ciągłości i dzieciństwa.

Siła potrzebna jest nie tylko do leczenia

Przed Kacprem kolejne etapy terapii, hospitalizacje i czas rekonwalescencji. Przed jego rodziną organizowanie życia w warunkach wymagających stałych dojazdów, leczenia, rehabilitacji oraz specjalistycznej diety.

To okres ogromnego zmęczenia, lecz także cichej determinacji, by iść dalej mimo wszystkiego.