Chłoniak IV stopnia❗Józef walczy o życie i o powrót do sił❗

Początek nie zapowiadał dramatu

Bóle brzucha, początkowo niepokojące jedynie sporadycznie, stopniowo narastały, aż stały się niemożliwe do zignorowania. To był koniec października 2024 roku. Kolejne badania obrazowe, konsultacje i hospitalizacja odsłaniały coraz bardziej niepokojący obraz, w którym nie było już miejsca na uspokajające interpretacje.

Pierwsze pobranie tkanki w grudniu nie przyniosło jednoznacznej odpowiedzi. Dopiero w styczniu 2025 roku, po pobraniu fragmentu węzła chłonnego z jamy otrzewnej i przeprowadzeniu badania histopatologicznego, potwierdzono rozpoznanie. Chłoniak rozlany z dużych komórek B w IV stadium według klasyfikacji Ann Arbor.

Leczenie bez prostych odpowiedzi

Hospitalizacja rozpoczęta w grudniu 2024 roku trwała tygodniami. Uogólniona limfadenopatia, wyniszczenie nowotworowe, gastropatia nadżerkowa i silne dolegliwości bólowe wymagały intensywnego leczenia farmakologicznego, w tym stosowania leków opioidowych.

W lutym 2025 roku rozpoczęto chemioterapię według schematu R CHOP. Pierwsze dwa cykle przebiegły w stanie względnej stabilizacji i były dobrze tolerowane. Trzeci cykl musiał zostać przerwany z powodu dramatycznych powikłań. Wstrząs septyczny w przebiegu zapalenia płuc, ostra niewydolność oddechowa, kacheksja, odleżyny, zaburzenia metaboliczne oraz cukrzyca typu drugiego doprowadziły organizm do skrajnego wyczerpania. W czasie tej pierwszej sepsy Józef był tak wyniszczony chorobą, że ważył zaledwie 40 kilogramów. Jego ciało znalazło się na granicy biologicznej wytrzymałości.

Po wyjściu z ostrego stanu leczenie kontynuowano, jednak choroba nie ustępowała. Badanie PET CT wykonane w czerwcu 2025 roku wykazało aktywne metabolicznie węzły chłonne po obu stronach przepony, nacieki otrzewnej oraz zmiany lityczne w trzonie kręgu Th11.

Kolejne schematy i kolejne próby

Zdecydowano o zmianie strategii leczenia. W sierpniu 2025 roku zastosowano chemioterapię R DHAP. Krótki okres stabilizacji został przerwany kolejną hospitalizacją, tym razem z powodu ciężkiej posocznicy wywołanej bakteriami gram ujemnymi oraz septycznego zapalenia płuc o etiologii Pseudomonas aeruginosa. Do tego doszły napadowe migotanie przedsionków i postępujące osłabienie organizmu.

Od października 2025 roku Józef pozostaje w leczeniu nowym lekiem Epkorytamab. Aktualnie jest w trakcie czwartego cyklu terapii. Leczenie jest dobrze tolerowane, a w najbliższym czasie planowane jest kolejne badanie PET, które pokaże, czy pojawia się realna odpowiedź na zastosowaną terapię.

Rodzina, która przejęła ciężar

Choroba całkowicie zmieniła życie Józefa i jego bliskich. Jako żywiciel rodziny musiał zrezygnować z pracy i zaakceptować zależność od żony oraz córek. Przez długi czas wymagał niemal całodobowej opieki.

Każdy z członków rodziny przeżywał tę sytuację na swój sposób, jednak nikt się nie poddał. Bliscy wspierają go w leczeniu, dowożą na wizyty lekarskie i pomagają w codziennych czynnościach. To wsparcie jest bezcenne, lecz nie jest w stanie zastąpić zasobów, które choroba systematycznie odbiera.

Codzienność w cieniu choroby

Na co dzień Józef przebywa w domu, a na czas chemioterapii trafia do szpitala. Szybko się męczy, ma znacznie ograniczoną wydolność ruchową, a pogarszający się wzrok sprawia, że nie jest w stanie samodzielnie dojeżdżać na wizyty lekarskie. Każdy wyjazd wymaga pomocy żony lub córek.

Największym wyzwaniem stało się zachowanie resztek sprawności oraz psychicznej równowagi w sytuacji, gdy choroba nie daje poczucia stabilności ani przewidywalności.

Rodzina prosi o pomoc

Leczenie chłoniaka w zaawansowanym stadium wymaga zaopiekowania każdej sfery życia. Generuje ogromne koszty związane z lekami, dojazdami, rehabilitacją i opieką psychologiczną. W sytuacji utraty głównego źródła dochodu codzienność zaczyna przypominać nieustanne wybieranie pomiędzy potrzebami, z których żadna nie jest mniej ważna. To także walka o psychiczne przetrwanie samego Józefa.

Aby każdego dnia wstać i dalej walczyć, potrzebne jest wsparcie.