Nowotwór zaatakował całe ciało trzyletniej Tosi. Potrzebna pomoc❗

„Nie wiemy już, skąd brać siłę...” - mama i tata Tosi

Dziesięć miesięcy między jedną wznową a kolejną

W marcu 2025 roku rodzice Antosi usłyszeli, że choroba wróciła. Zajęła lewe płuco. Od tamtej chwili rozpoczął się kolejny etap walki, prowadzonej na granicy wytrzymałości dziecka i całej rodziny. Minęło zaledwie dziesięć miesięcy, zanim przyszło następne uderzenie. Czas, który miał być drogą ku stabilizacji, był wypełniony heroicznym leczeniem, bólem i nieustanną czujnością. Chwile względnego spokoju pojawiały się rzadko i na krótko. Dziś widać wyraźnie, że była to jedynie przerwa między kolejnymi dramatami. Między jedną wznową a następną.

Leczenie ratuje i niszczy jednocześnie

Po wznowie z marca rozpoczął się długi, wyniszczający etap terapii. Kolejne litry chemioterapii, operacja, miesiące leczenia o skrajnym nasileniu. Nowotwór był systematycznie niszczony, lecz razem z nim cierpiały zdrowe narządy dziecka.

Pojawiły się problemy z ciśnieniem, dlatego Antosia została objęta stałą opieką kardiologiczną. Kanaliki nerkowe przestały prawidłowo funkcjonować, co wymusiło leczenie nefrologiczne oraz przyjmowanie leku recepturowego, który po otwarciu zachowuje ważność jedynie przez siedem dni. Organizm Antosi funkcjonował na granicy wytrzymałości, dzień po dniu.

Sepsa. A potem kolejna

Doszło do zakażenia portu centralnego. Sepsa. Niedługo później druga, znacznie cięższa. Antosia spędziła siedem dni na oddziale intensywnej terapii. Jej stan był krytyczny.

Był to moment, w którym każdy oddech dziecka stawał się cudem. Antosia przeżyła. Po raz kolejny, wbrew wszystkiemu.

Osiem miesięcy piekła i chwila ciszy

Po ośmiu miesiącach ciężkiego leczenia, powikłań i operacji udało się przejść na terapię podtrzymującą. Dziewiętnastego grudnia Antosia zaczęła przyjmować chemię w tabletkach w domu.

Wróciła namiastka normalności. Dom. Rodzeństwo. Dziadkowie. Czas, który miał choć na moment pozwolić odetchnąć i zaleczyć rany.

Jeden telefon odebrał wszystko

Ta cisza trwała bardzo krótko. Dziewiątego stycznia 2026 roku wykonano kontrolny tomograf. Czternastego stycznia zadzwonił telefon.

KOLEJNA WZNOWA! Tym razem choroba zaatakowała prawe płuco.

Guz był niewielkich rozmiarów, lecz decyzja lekarzy zapadła natychmiast. Operacja. Ponowne założenie centralnego wkłucia. Kolejne cykle chemioterapii. Radioterapia obejmująca oba płuca. Kolejne litry leków wlewane w ciało dziecka, które nie zdążyło jeszcze podnieść się po poprzedniej walce.

Prosimy o pomoc

Dziś prosimy o wsparcie dla Antosi i jej bliskich. O pomoc, która pozwoli dalej ratować jej życie. Ta walka trwa zbyt długo i kosztuje zbyt wiele. Pomóżmy Antosi. Pomóżmy tej rodzinie przejść drogę, która przekracza wszelkie wyobrażenia.

20 stycznia 2026

Chemioterapia przynosi pierwsze efekty

U Tosi pojawiły się pierwsze dobre wieści! Chemioterapia zaczęła działać! Guz, który jeszcze niedawno mierzył 3,5 cm, zmniejszył się do 2,2 cm. To kolejny, ważny krok w leczeniu, które wciąż trwa i pozostaje wymagającą drogą. Każdy taki sygnał daje jednak nową nadzieję i pozwala z odrobiną spokoju patrzeć w stronę kolejnych etapów terapii. 17 czerwca 2025

Kolejny etap za Tosią

W zeszłym tygodniu Tosia przeszła kolejną poważną operację — wycięcie guza zlokalizowanego na płucach. Zabieg, choć trudny, przebiegł pomyślnie. Lekarze nie zgłaszają komplikacji. Po wszystkim dziewczynka dochodzi do siebie w klinice. Potrzebuje jeszcze chwili, by nabrać sił, ale jak zawsze, Tosia wraca do równowagi w swoim tempie. Humorek już się pojawił, a to dobry znak. Za dwa dni, jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, znów będzie mogła wrócić do domu. To niewielki oddech w długim marszu przez chorobę, ale każdy taki moment jest ważny  i możliwy dzięki Wam!

30 czerwca 2025

Chemioterapia przynosi pierwsze efekty

U Tosi pojawiły się pierwsze dobre wieści! Chemioterapia zaczęła działać! Guz, który jeszcze niedawno mierzył 3,5 cm, zmniejszył się do 2,2 cm. To kolejny, ważny krok w leczeniu, które wciąż trwa i pozostaje wymagającą drogą. Każdy taki sygnał daje jednak nową nadzieję i pozwala z odrobiną spokoju patrzeć w stronę kolejnych etapów terapii. 17 czerwca 2025 To miał być koniec bólu... Po wszystkim, co Tosia już przeszła, tak bardzo chcieliśmy wierzyć, że nastał szczęśliwy koniec tej dramatycznej historii. Żyliśmy wszyscy w przekonaniu, że teraz będzie tylko lepiej, spokojniej i że rak się wycofał. Nasza nadzieja zderzyła się jednak z okrutną rzeczywistością. Podczas badań kontrolnych lekarze wykryli kolejnego guza – tym razem na płucu. Słowa, które znów odebrały oddech. Zamiast ulgi – kolejna porcja strachu. Zamiast zakończenia – nowy rozdział walki.

Wciąż w leczeniu... 

Lekarze robią wszystko, aby guz się zmniejszył. Jeśli tylko zacznie się zmniejszać, wyznaczony zostanie termin operacji. Znowu będzie to wymagało od Tosi ogromnej siły i poświęcenia. Obecnie dziewczynka znajduje się pod opieką kardiologa i neurologa, ponieważ jej organizm został mocno przeciążony dotychczasowym leczeniem.  Aby odzyskać to, co choroba jej odebrała, Tosia wymaga systematycznej rehabilitacji . Każdy ruch, każda próba wstania, przejścia kilku kroków, to obecnie ogromny wysiłek.

Na chwilę wróciła do domu

Pod koniec października Tosia przeszła na chemioterapię podtrzymującą w formie tabletek. To oznacza rzadsze wizyty w szpitalu i więcej chwil spędzonych w domu z ukochanym rodzeństwem, z zabawkami, z tym, co zwykłe, a jednocześnie tak bezcenne.   To nie koniec leczenia, to tylko chwila wytchnienia, bo walka wciąż trwa16 kwietnia 2025 Tosia nareszcie mogła wrócić do domu, do swojego ukochanego rodzeństwa. Kilka tygodni temu, po wielu przejściach, przeszła na podtrzymującą chemię w tabletkach– oznacza to rzadsze wizyty w klinice i więcej czasu w ukochanym domu. 31 października 2024