Guz Ewinga❗Zatrzymaj się przy historii Andrzeja❗

Ból nie pozwolił dłużej czekać

W listopadzie 2025 roku pojawił się silny ból. Początkowo trudny do uchwycenia i jednoznacznego wyjaśnienia, z każdym dniem stawał się bardziej dotkliwy. Wykonane badania ujawniły zmianę o wielkości około dziesięciu centymetrów w lewym płacie płuca.

Biopsje przeprowadzone w listopadzie i grudniu 2025 roku przyniosły rozpoznanie: guz Ewinga. Od tej chwili codzienność Andrzeja zaczęła układać się wokół choroby.

Leczenie wyznacza nowe granice

Zastosowano radioterapię. Leczenie trwa, a każdy dzień przynosi zmęczenie i osłabienie, które zmuszają Andrzeja do życia w tempie wyznaczanym przez możliwości organizmu.

Przebywa obecnie w domu, jednak jego funkcjonowanie zostało wyraźnie ograniczone. Otrzymał zakaz pracy oraz dźwigania. Czynności, które wcześniej wykonywał bez zastanowienia, dziś wymagają ostrożności i planowania.

Najtrudniejsza jest obecność bólu

Ból stał się stałym elementem dnia. Wymaga systematycznego leczenia i wyznacza granice codziennej aktywności, zmuszając do częstego odpoczynku i podporządkowania planów aktualnemu samopoczuciu.

To doświadczenie nie dotyczy wyłącznie ciała. Zmienia poczucie niezależności, wpływa na samopoczucie i zmusza do przyjęcia tempa życia, którego Andrzej nie wybierał.

Rzeczy odłożone na później

Jeszcze niedawno Andrzej lubił podróżować samochodem. Droga dawała poczucie swobody i przestrzeni. Dziś, ze względu na leczenie i przyjmowane leki, prowadzenie auta nie jest możliwe. To jedna z wielu zmian, które choroba wprowadziła w jego życie bez zapowiedzi.

Dlaczego wsparcie ma znaczenie

Leczenie onkologiczne oraz codzienne funkcjonowanie w chorobie wiążą się z kosztami, które stopniowo narastają. Środki ze zbiórki zostaną przeznaczone na leki, transport do placówek medycznych oraz rehabilitację wspierającą powrót do sprawności.