Rak jajnika❗Wesprzyj walkę Agaty❗

To, co początkowo było bólem, szybko stało się powodem niepokoju

Na początku był ból brzucha i narastające napięcie, które nie chciało ustąpić. Z dnia na dzień stawało się bardziej obecne, jakby ciało domagało się uwagi w sposób, którego nie dało się już zagłuszyć codziennymi obowiązkami.

8 października 2025 roku Agata otrzymała skierowanie do szpitala. Wodobrzusze zaczęło zmieniać odczuwanie własnego ciała, odbierając lekkość ruchu i spokój oddechu.

Kilka dni później została przyjęta na oddział ginekologii onkologicznej w szpitalu klinicznym w Łodzi. Badania przyniosły rozpoznanie rozsianego raka surowiczego jajnika typu low grade. Od tej chwili rzeczywistość nabrała innego ciężaru. To, co dotąd było zwyczajne i oczywiste, ustąpiło miejsca niepewności i konieczności zmierzenia się z chorobą.

Choroba dotknęła ciała w sposób namacalny

Nagromadzenie płynu w jamie otrzewnej powodowało narastający dyskomfort i ból. 4 listopada wykonano punkcję, aby zmniejszyć napięcie i przynieść ulgę organizmowi. Kilka dni później założono drenaż, a z jamy otrzewnej odprowadzono łącznie około dziesięciu litrów płynu. Ulgę fizyczną trudno oddzielić od świadomości, jak bardzo choroba ingeruje w ciało.

Leczenie rozpoczęło się bez zwłoki

Rozpoznanie wymagało natychmiastowego rozpoczęcia leczenia. Zaplanowano chemioterapię obejmującą karboplatynę, paklitaksel oraz bewacyzumab, a następnie terapię podtrzymującą.

Agata pozostaje w szpitalu w Łodzi pod stałą opieką lekarzy. Każdy dzień przynosi nowe doświadczenia zmęczenia, osłabienia i konieczności mierzenia się z niepewnością, której nie da się przyspieszyć ani przewidzieć.

Choroba zatrzymała dotychczasowe życie

Choroba przerwała dotychczasową aktywność zawodową. Utrata możliwości pracy oznacza nie tylko przerwę w codziennym rytmie obowiązków, lecz także narastające poczucie braku stabilności i bezpieczeństwa.

Najtrudniejsze bywa zwyczajne trwanie: organizowanie życia w warunkach leczenia, radzenie sobie z osłabieniem oraz z myślą o przyszłości, która nagle przestała być oczywista.

To, co pozostaje ważne

Agata zawsze ceniła podróże, dobrą książkę i czas spędzany z rodziną. Dziś te proste wartości nabierają szczególnego znaczenia i pomagają zachować poczucie bliskości oraz sensu w trudnym czasie.

Dlaczego wsparcie ma znaczenie

Leczenie onkologiczne oraz codzienne funkcjonowanie w chorobie wiążą się z kosztami, które przekraczają możliwości osoby pozbawionej pracy, stąd nasza prośba o wsparcie Agaty w tym zdecydowanie najtrudniejszym momencie jej życia.