Nowotwór piersi z mutacją BRCA1❗Choroba zmieniła ciało Dominiki i plany na przyszłość❗

Ta historia nie zaczęła się jednego dnia

Pierwszy guz został wykryty w maju 2022 roku, gdy Dominika miała 32 lata. Kilkanaście dni później biopsja potwierdziła nowotwór złośliwy.

Operacja usunięcia guza i węzła wartowniczego odbyła się w czerwcu. W sierpniu konieczne było ponowne docięcie. Gdy pojawiła się potrzeba kolejnej operacji, Dominika zdecydowała się na badania genetyczne. Wynik przyniósł kolejną prawdę: mutację genu BRCA1.

W październiku 2022 roku przeszła lewostronną mastektomię z rekonstrukcją. Dwa lata później, gdy w prawej piersi zaczęły pojawiać się guzki, podjęto decyzję o jej profilaktycznym usunięciu. Ciało, które wcześniej po prostu działało, zaczęło wymagać kolejnych decyzji i zabiegów.

To nie jest zamknięty rozdział

Dominika pozostaje w trakcie hormonoterapii. Codziennie przyjmuje leki, a raz w miesiącu otrzymuje zastrzyk wprowadzający organizm w stan sztucznej menopauzy. Obecność mutacji BRCA1 wiąże się z ryzykiem nawrotu choroby, dlatego planowane jest również usunięcie jajników.

Leczenie oraz terapia hormonalna niosą liczne skutki uboczne: uderzenia gorąca, bóle kości i stawów, przyrost masy ciała, problemy skórne, alergie, zaburzenia koncentracji i tzw. mgłę mózgową. Towarzyszy temu przewlekłe zmęczenie, bóle w operowanych miejscach oraz drętwienie rąk. Leki wpłynęły także na poziom cholesterolu, wymagając dodatkowej terapii.

Guzki na wątrobie, które ulegają powiększeniu, pozostają pod stałą kontrolą.

Ciężar leczenia i jego konsekwencji sprawił, że konieczne stało się również objęcie opieką zdrowia psychicznego. Od ponad roku Dominika zmaga się z depresją wymagającą leczenia farmakologicznego.

Między troską o siebie a troską o innych

Dominika mieszka w Krakowie z partnerem, na którego może liczyć w codzienności, która bywa trudna do uniesienia. Dwa lata po jej diagnozie na raka piersi zachorowała także mama. Bycie chorą i jednoczesne towarzyszenie w chorobie bliskiej osobie to doświadczenie, którego nie sposób przygotować ani oswoić.

Trzy siostry Dominiki również posiadają mutację BRCA1. Dzięki jej determinacji wykonały badania i wiedzą, jakie decyzje medyczne czekają je w przyszłości.

Zwykłe sprawy przestały być zwyczajne

Od roku Dominika nie pracuje. Liczne wizyty lekarskie, leczenie, depresja oraz opieka nad mamą sprawiły, że powrót na rynek pracy stał się niezwykle trudny. Jednocześnie stara się pozostać obecną w rolach partnerki, córki, siostry, cioci i przyjaciółki. Relacje są dla niej przestrzenią, którą chroni i pielęgnuje, mimo ograniczeń narzuconych przez chorobę.

Kończące się oszczędności oraz orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności stawiają przed nią kolejne wyzwania.

Nauka życia na nowo

Największym wyzwaniem nie jest pojedynczy etap leczenia. Jest nim uczenie się życia z ciałem, które ma ograniczenia, oraz z rzeczywistością, w której choroba wpływa na możliwości zawodowe, finansowe i społeczne. To proces wymagający cierpliwości, odwagi i zgody na własną wrażliwość.

Zatrzymać to, co znika

Dominika fotografuje. Mówi, że choroba zmusiła ją do zatrzymania się i dostrzegania rzeczy, które wcześniej umykały. Widząc piękno w drobnych chwilach, próbuje zatrzymać je w kadrze, jakby chciała ocalić świat przed znikaniem. Uwielbia także przedmioty z historią. Starocie przypominają jej, że czas nie tylko zabiera, lecz także nadaje znaczenie.