Obserwuj nas

Leczenie i seria powikłań

Na początku 2025 roku Roman rozpoczął radio i chemioterapię. Intensywność leczenia oraz ogromny stres nie pozostały bez wpływu na jego organizm. W lutym doznał udaru mózgu, który spowodował paraliż prawej strony ciała i poważne trudności z mową. Miesiąc później wykonano rozległą operację usunięcia jelita grubego, odbytnicy oraz węzłów chłonnych, pozostawiając stomię na stałe. Równocześnie Roman zmaga się z cukrzycą typu drugiego, migotaniem przedsionków serca oraz pogarszającym się stanem psychicznym, a jego organizm funkcjonuje na granicy wytrzymałości.

Samotność, która potęguje lęk

Roman jest osobą samotną. Mieszka sam w kamienicy na trzecim piętrze, które dziś stało się dla niego niemal nie do pokonania. Codzienne czynności, takie jak zrobienie zakupów, przygotowanie posiłku czy dotarcie do lekarza, wymagają wysiłku, na który nie zawsze starcza sił. Poczucie opuszczenia i zagrożenia narasta z każdym dniem, pogłębiając trudności emocjonalne.

Codzienność po chorobie

Udar i rozległa operacja całkowicie zmieniły sposób jego funkcjonowania. Każdy dzień staje się próbą zachowania minimum samodzielności i godności. Schody, które dawniej nie miały żadnego znaczenia, dziś są realną barierą, a proste czynności urastają do rangi poważnych wyzwań. Brak stałej pomocy sprawia, że nawet drobne trudności potrafią szybko przerodzić się w sytuacje kryzysowe.

Samotność w chorobie nie jest jedynie brakiem obecności drugiego człowieka. To ciężar, który sprawia, że codzienne trudności narastają, nawarstwiają się i z czasem zaczynają przerastać możliwości jednej osoby.

Bez wsparcia, Roman pozostaje sam wobec ograniczeń, których nie jest w stanie zwyczajnie pokonać. Bezradność, narastająca z każdym kolejnym dniem, zaczyna splatać się z utratą poczucia bezpieczeństwa oraz kontroli nad własnym życiem, sprawiając, że codzienność staje się coraz trudniejsza do udźwignięcia.