Nowotwór złośliwy pęcherza moczowego❗Potrzebna pilna pomoc❗

Niewinne początki choroby

Pod koniec zeszłego roku Bogusław zaczął odczuwać bóle w dolnej części pleców. Początkowo tłumaczył go zmęczeniem i przeciążeniem organizmu, przekonany, że to dolegliwość, która z czasem sama ustąpi. Tak się jednak nie stało. Ból powracał i stawał się coraz bardziej dokuczliwy. Z czasem pojawiły się także inne niepokojące dolegliwości związane z układem moczowym.

Na początku stycznia zdecydował się na wizytę u urologa. Spodziewał się rutynowej konsultacji i szybkiego powrotu do domu. Jednak wynik przeprowadzonego badania USG ukazał zmianę, która wymagała dalszej diagnostyki.

Wkrótce Bogusław otrzymał wyniki badania histopatologicznego. Diagnoza była druzgocąca: inwazyjny rak urotelialny wysokiego stopnia.

Pierwsze decyzje

Podczas wizyty w szpitalu im. Tadeusza Marciniaka we Wrocławiu, wykonano tomografię komputerową. Badanie to miało rozwiać strach przed możliwymi przerzutami.

W lutym odbyło się konsylium lekarskie, podczas którego lekarze podjęli decyzję o chemioterapii neoadjuwantowej, by osłabić chorobę przed planowaną operacją usunięcia pęcherza moczowego.

To był moment, kiedy strach mieszał się z nadzieją, że leczenie pozwoli zatrzymać rozwój choroby.

Osłabić wroga

Z początkiem marca Bogusław rozpoczął chemioterapię w Dolnośląskim Centrum Onkologicznym we Wrocławiu. Leczenie podawane co około 2 tygodnie, by osłabić nowotwór i przygotować organizm do kolejnego etapu terapii.

Na koniec kwietnia planowane jest kolejne badanie tomografem komputerowym. To ono pokaże, czy możliwe będzie przeprowadzenie zaplanowanej operacji. To chwila, której rodzina mocno wyczekuje.

Życie już raz wystawiło go na próbę

To nie pierwszy raz, kiedy życie wystawia Bogusława na ciężką próbę. W 2022 roku stanął oko w oko z Zespołem Guillaina-Barrégo, chorobą, która na pewien czas odebrała mu możliwość samodzielnego poruszania się.

Ciężka codzienność

Dziś Bogusław czuje się niezwykle osłabiony. Każdy dzień wymaga od niego ogromnego wysiłku, a organizm wciąż zmaga się ze skutkami choroby i leczenia.
Gdy nie przebywa w szpitalu, największym wsparciem są dla niego dwie córki. Ich obecność, troska i codzienna bliskość przypominają mu, że nie musi mierzyć się z chorobą w samotności.

Trudna walka

Serce Bogusława od zawsze biło szybciej na widok klasycznych samochodów. Motoryzacja to dla niego nie tylko hobby, to też sposób, by poczuć wolność w codziennym życiu. Równocześnie jego serce bije dla zwierząt. W ich obecności zapomina o wszelkich troskach.

Bogusław stoi teraz w obliczu trudnej walki.