Rak krtani u Krzysztofa❗Najtrudniejsze przyszło po leczeniu❗

Objawy pojawiły się wcześniej, niż padła diagnoza

Pierwsze dolegliwości wystąpiły kilka miesięcy przed rozpoznaniem choroby. Początkowo nie były jednoznaczne. Z czasem nasilały się i przestały dawać się ignorować. 15 lutego 2024 roku pojawiło się podejrzenie nowotworu. Wykonane badania i biopsje potwierdziły raka krtani w trzecim stadium. Leczenie rozpoczęto niezwłocznie.

Leczenie okazało się zbyt dużym obciążeniem

Radioterapia została przeprowadzona zgodnie z planem. Po pierwszym podaniu chemioterapii stan zdrowia Krzysztofa uległ znacznemu pogorszeniu. Wystąpiło silne osłabienie i pogorszenie funkcjonowania organizmu.

Ze względu na przewlekłą chorobę niedokrwienną serca, przebyty zawał, założone stenty oraz niewydolność nerek, kontynuowanie leczenia onkologicznego wiązało się z bardzo wysokim ryzykiem. Krzysztof nie wyraził zgody na dalszą chemioterapię. Jesienią 2024 roku badania nie wykazywały obecności choroby nowotworowej. Ten stan nie utrzymał się długo. Na początku 2025 roku doszło do wznowy.

Najbardziej obciążające są zmiany w codziennym funkcjonowaniu

Krzysztof mówi, jednak jego głos jest znacznie słabszy i zmieniony. Narastają trudności z przełykaniem. Jedzenie i rozmowa wymagają coraz większego wysiłku. Pojawia się ból, osłabienie oraz narastające zmęczenie.

Obecnie stosowane jest leczenie przeciwbólowe i objawowe. Jego celem jest łagodzenie dolegliwości i poprawa komfortu życia. Krzysztof przebywa w domu i wymaga stałej opieki ze strony rodziny.

Ten czas został dodatkowo obciążony stratą

We wrześniu Krzysztof doświadczył śmierci syna. To wydarzenie znacząco wpłynęło na jego stan psychiczny i zdolność radzenia sobie z chorobą. Rodzina funkcjonuje w warunkach stałego napięcia emocjonalnego. Towarzyszy im niepewność, zmęczenie i poczucie przeciążenia codziennymi obowiązkami.

Choroba odebrała samodzielność i dotychczasowy rytm życia

Przez wiele lat Krzysztof był osobą aktywną i samodzielną. Jego pasją było wędkarstwo, które dawało mu spokój i poczucie równowagi. Choroba znacznie ograniczyła możliwość realizowania tej pasji.

Dla bliskich szczególnie trudne jest obserwowanie stopniowej utraty niezależności oraz konieczność przejmowania coraz większej odpowiedzialności za codzienne funkcjonowanie chorego.

Dlaczego prosimy o wsparcie

Postęp choroby oraz brak możliwości dalszego leczenia onkologicznego sprawiają, że konieczne jest stałe leczenie objawowe i przeciwbólowe. Wiąże się to z regularnymi wydatkami na leki, konsultacje lekarskie, dojazdy do placówek medycznych oraz środki niezbędne do codziennej opieki.