Nowotwór płuca z przerzutami❗Codzienna walka Krystyny❗

Choroba ujawniła się w czasie, który miał być spokojniejszy

Długotrwały i uciążliwy kaszel, był tym objawem, którego znaczenie ujawniło się dopiero z czasem. Badanie RTG wykonane z powodu dolegliwości ujawniło zmianę wymagającą dalszej diagnostyki. To był moment, w którym codzienność zaczęła podporządkowywać się leczeniu. Rozpoznano nowotwór złośliwy oskrzela i płuca. Lokalizacja zmiany nie była jednoznaczna. Dalsze postępowanie zostało wdrożone niezwłocznie.

Leczenie okazało się procesem długim i obciążającym

16 listopada 2023 roku wykonano resekcję dolnego płata lewego płuca wraz z limfadenektomią. Dla organizmu w tym wieku był to poważny wysiłek, wymagający długiej rekonwalescencji i stałego wsparcia ze strony bliskich.

W styczniu 2024 roku badanie tomografii komputerowej wykazało obecność zmian przerzutowych w wątrobie. Od końca stycznia do lutego Krystyna przeszła dwa cykle chemioimmunoterapii paliatywnej. Od marca leczenie jest kontynuowane w formie immunoterapii podawanej co trzy tygodnie.

Kolejne etapy i zmieniająca się sytuacja zdrowotna

W sierpniu 2024 roku badanie PET CT wykazało dwie zmiany ogniskowe w płacie górnym prawego płuca. Krystyna została zakwalifikowana do stereotaktycznej radioterapii, którą przeprowadzono jesienią.

Kolejne badania przyniosły ostrożne, ale ważne informacje. W czerwcu 2025 roku stwierdzono regresję zmian przerzutowych w wątrobie. W listopadzie potwierdzono zmniejszenie zmian ogniskowych po radioterapii. Leczenie immunoterapią jest nadal kontynuowane i wymaga regularnych kontroli.

Codzienność wymagająca stałej uważności

Po radioterapii utrzymuje się suchy, męczący kaszel, który wpływa na komfort dnia. Krystyna zmaga się również z chorobami współistniejącymi, w tym nadciśnieniem i migotaniem przedsionków. Jej stan zdrowia wymaga stałego monitorowania oraz regularnych konsultacji lekarskich.

Krystyna mieszka w Wołowie. Leczenie odbywa się we Wrocławiu, w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym. Dojazdy, wizyty i okresy rekonwalescencji stały się nieodłączną częścią codziennego funkcjonowania.

Rodzina jako zaplecze codziennego trwania

W opiekę nad Krystyną zaangażowana jest cała rodzina. Mąż, dzieci, wnuki oraz rodzeństwo dzielą się obowiązkami związanymi z opieką, transportem do szpitala i organizacją leczenia. Ta pomoc pozwala utrzymać ciągłość terapii i codziennego życia. Obecność prawnuków wnosi do tej codzienności lekkość i energię. Pomaga zachować relacje i nie zamykać całej uwagi wyłącznie wokół choroby.

To, co pozwala zachować poczucie ciągłości

Kiedy stan zdrowia na to pozwala, Krystyna wraca do drobnych, znanych czynności. Dzierganie, rozwiązywanie krzyżówek i krótkie spacery w lesie w sezonie pozwalają zachować fragment dawnego rytmu dnia i poczucie sprawczości.

Te momenty mają znaczenie. Pozwalają zachować tożsamość, która nie sprowadza się wyłącznie do roli pacjentki.

Co dziś ma znaczenie

Leczenie trwa i wymaga stałych nakładów związanych z lekami, wizytami lekarskimi oraz transportem do placówek medycznych. Organizm po długotrwałej terapii potrzebuje systematycznego wsparcia i opieki, które z wiekiem stają się coraz bardziej wymagające.

Środki przeznaczone na ten cel pozwolą zabezpieczyć bieżące potrzeby związane z leczeniem i codziennym funkcjonowaniem.