Neuroblastoma IV stopnia z przerzutami! Nasz 6-letni syn Oliver walczy z trudnym przeciwnikiem!

Ból brzucha

W sierpniu 2024 roku nasz syn Oliver zaczął skarżyć się na bóle brzucha. Początkowo ustępowały po lekach, jednak z każdym dniem wracały coraz częściej. Bywały noce, gdy ból wybudzał go ze snu. Zaniepokojeni od razu zgłosiliśmy się do lekarza.

Rozpoczęła się długa diagnostyka, pełna badań, oczekiwania i niepewności. Każdy kolejny wynik rodził więcej pytań niż odpowiedzi. Kiedy w końcu usłyszeliśmy diagnozę, nasz świat zatrzymał się w miejscu.

Neuroblastoma IV stopnia. Nowotwór, który zdążył dać już liczne przerzuty.

Codzienna walka

Od dnia diagnozy nasze życie stało się nieustanną walką. Oliver przeszedł już między innymi: operację resekcji guza nadnercza lewego, megachemioterapię, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, radioterapię oraz immunoterapię. Każdy etap leczenia był ogromnym wyzwaniem, ale Oliver dzielnie stawiał czoła kolejnym przeciwnościom.

Dziś jesteśmy w Barcelonie, gdzie nasz synek kontynuuje leczenie przeciwciałem celowanym Naxitamab. Nasza codzienność to nieustanne kursy między szpitalem a wynajętym mieszkaniem, życie podporządkowane kolejnym wizytom, badaniom i nadziei, że terapia przyniesie oczekiwane rezultaty.

Oliver walczy również z aspergilozą, niedrożnością jelit i silnym niedożywieniem.

Między Polską a Hiszpanią

Nasza codzienność to życie na walizkach i nieustanne podróże między Polską a Hiszpanią. Chociaż całym sercem chciałabym być przy Oliverze każdego dnia, rzeczywistość zmusza mnie do częstych powrotów do kraju. Muszę pracować, a charakter mojej pracy nie pozwala na wykonywanie obowiązków zdalnie.

Dziecięca beztroska

Zanim pojawiła się choroba, Oliver był pełen energii i dziecięcej radości. Uwielbiał jeździć na rowerze, spędzać czas na świeżym powietrzu i grać w piłkę nożną, jak każdy chłopiec w jego wieku. Wieczorami z błyskiem w oczach oglądał w internecie swoich idoli.

Prośba o pomoc

Zwracamy się z ogromną prośbą o wsparcie w leczeniu naszego synka Olivera. To dla nas ogromne obciążenie: emocjonalne, organizacyjne i finansowe, ale nie przestajemy walczyć o naszego synka i robimy wszystko, by dać mu szansę na zdrowie.

Każda wpłata, każde udostępnienie i każde dobre słowo mają dla nas ogromne znaczenie. To dzięki takim gestom możemy dalej kontynuować leczenie i nie zatrzymywać się w tej trudnej drodze.

Dziękujemy z całego serca za każde wsparcie.