Złośliwy nowotwór płuca! Pomóż mi w walce o zdrowie!

Pierwszy sygnał choroby

W połowie poprzedniego roku poczułem dziwne kłucie w plecach. Z początku zrzucałem to na kręgosłup, stres albo zwykłe zmęczenie. Jednak z czasem niepokój zaczął narastać, ponieważ dziwne uczucie nie mijało. Coś podpowiadało mi, by to sprawdzić.

Lekarz skierował mnie na prześwietlenie płuc. Szedłem tam przekonany, że to nic poważnego. Szybkie badanie, chwila rozmowy i wrócę do swojej codzienności.

Moment diagnozy

Po badaniu usłyszałem, że na płucach widać plamy. Wtedy jeszcze próbowałem się uspokajać, tłumaczyć sobie, że to pewnie nic groźnego. Potem przyszły kolejne badania, wizyty u lekarzy i długie dni czekania na wyniki.

Aż w końcu padła diagnoza: gruczorak płuca lewego.

Pamiętam ten dzień jakby wydarzył się wczoraj. Ten gabinet, zimne światło i ciszę, która nagle zrobiła się cięższa niż cokolwiek, co wcześniej czułem. Lekarz mówił dalej, ale ja słyszałem już tylko pojedyncze słowa.

Chemioterapia

Od marca 2026 roku przyjmuję chemioterapię. Każdy kolejny cykl to walka, nie tylko z chorobą, ale też ze zmęczeniem, bólem i strachem o to, co pokażą następne badania kontrolne.

Od lat również zmagam się z cukrzycą insulinozależną oraz wielopoziomową dyskopatią kręgosłupa. Są dni, kiedy organizm po prostu nie ma już siły, ale mimo wszystko każdego ranka próbuję wstać i walczyć dalej.

Kiedyś i teraz

Obecnie jestem w domu, wśród bliskich. To oni są moim największym wsparciem. Kiedy przychodzi czas leczenia, ruszam w drogę do Katowic. Podczas trasy, w głowie pojawia się wiele myśli, które trudno uporządkować.

Potem znów wracam do domu. Do ludzi, którzy sprawiają, że nawet najtrudniejsze dni są trochę lżejsze.

Przed chorobą moje życie miało zupełnie inny rytm. Motoryzacja dawała mi wolność. Dźwięk silnika, droga przed sobą, poczucie, że mogę po prostu jechać przed siebie bez planu. Zaś zimą czekałem na narty. Śnieg, wiatr na twarzy i ten moment, kiedy wszystko inne przestawało istnieć.

Prośba o pomoc

Każde wsparcie jest dla mnie niezwykle ważne, bo na co dzień mierzę się nie tylko z chorobą, ale też z jej ciężarem finansowym, który potrafi być równie trudny jak sama walka o zdrowie.

Bardzo dziękuję za każde wsparcie.