Gruczolakorak z obecnością mutacji i cech rozsiewu❗Pilna pomoc❗

Początek nie dawał jasnych odpowiedzi

Jesienią 2022 roku organizm Aldony zaczął wysyłać sygnały, których nie sposób było zignorować. Nawracające bóle brzucha, zasłabnięcia, nocne poty i wyraźna utrata masy ciała pojawiały się obok stale podwyższonych markerów stanu zapalnego. Wyniki badań budziły niepokój, ale długo nie wskazywały jednoznacznie, gdzie leży źródło problemu.
Rosły również markery nowotworowe CA 19-9. Kolejne konsultacje i badania gastroenterologiczne oraz urologiczne nie przynosiły odpowiedzi. Diagnostyka trwała miesiącami, a niepewność narastała szybciej niż możliwości jej oswojenia.

Operacja potwierdziła skalę choroby

Decydujący moment przyszedł 14 lutego 2023 roku. Podjęto decyzję usunięcia guzów oraz ponowną antybiotykoterapię z powodu złego gojenia się rany pooperacyjnej. Śródoperacyjne badanie histopatologiczne zmieniło zakres zabiegu. Konieczne było poszerzenie operacji o rozległe usunięcie węzłów chłonnych oraz więzadła większego.
Rozpoznano gruczolakoraka narządów jamy brzusznej z obecnością mutacji i cech rozsiewu. Nowotwór rozwinął się w przebiegu zakażenia Helicobacter pylori. To był moment, w którym choroba przestała być jedną diagnozą. Stała się procesem, który miał objąć całe życie.

Leczenie i jego cena

Po operacji cytoredukcyjnej wdrożono leczenie uzupełniające. Sześć kursów chemioterapii i sześć frakcji brachyterapii miały zatrzymać rozwój choroby i dać szansę na stabilizację.
Potem przyszły kolejne miesiące kontroli. Tomografie komputerowe, rezonanse magnetyczne, obserwacja zmian w płucach i struktur w jamie brzusznej. Pojawiły się nowe obciążenia: tętniak śledziony, guzki w płucach, torbiel nadnerczowa, polipy, zmiany w obrębie blizny pooperacyjnej.

Leczenie onkologiczne pozostawiło trwały ślad. Wątroba zareagowała na leki, układ krążenia wymaga stałej kontroli, a test wysiłkowy musiał zostać przerwany po dwóch minutach. Nadciśnienie drugiego stopnia, zwłóknienia w płucach i konieczność stałego przyjmowania leków stały się codziennością.

Życie w trybie czujności

Dalsze leczenie uzależnione jest od wyników kolejnych badań. Planowane są ponowne oznaczenia markerów stanu zapalnego i nowotworowego, dalsza diagnostyka obrazowa oraz korekta bolesnej blizny pooperacyjnej, wokół której pojawiają się niepokojące struktury.

Aldona żyje w ciągłym napięciu, między domem a szpitalem. Bez rodziny w pobliżu i bez wsparcia osób trzecich. Każda wizyta u specjalisty, każde badanie, każdy transport wymagają organizacji i sił, których z miesiąca na miesiąc jest coraz mniej.

Samotność, która boli inaczej

Choroba odebrała Aldonie możliwość wykonywania zawodu i zmieniła relację z własnym ciałem. To, co kiedyś było oczywiste, dziś wymaga planowania i oszczędzania energii. Jest w tym wszystkim paradoks. Osoba, która przez lata żyła nauką, myśleniem, analizą i pasją do porządkowania świata, dziś musi mierzyć się z rzeczywistością, która nie daje prostych odpowiedzi. Szachy, języki obce, podróże i konferencje naukowe stały się wspomnieniem życia sprzed choroby.

Na co potrzebne jest wsparcie

Zebrane środki zostaną przeznaczone na leki nierefundowane, wizyty u specjalistów, transport na leczenie i badania oraz podstawowe koszty utrzymania w czasie, gdy choroba i jej konsekwencje nie pozwalają na powrót do pracy.