Osteosarcoma❗Teraz waży się jedno: amputacja albo operacja oszczędzająca❗

Najpierw był tylko ból

Pod koniec 2025 roku pojawił się ból kolana. Oskar jest niezwykle aktywnym nastolatkiem, dlatego początkowo wydawało się, że to zwykłe przeciążenie po treningach.
Ból miał minąć, tak jak mija wiele podobnych dolegliwości u młodych ludzi.

Nie minął.

Z początkiem nowego roku stawał się coraz silniejszy. Oskar musiał przerwać treningi, pojawiły się problemy ze snem i brak apetytu. Z czasem ból był tak intensywny, że zaczął utykać na prawą nogę.

W drugiej połowie stycznia trafił na Szpitalny Oddział Ratunkowy w Lubinie. Wykonane badanie RTG pokazało zmianę w kości, która od razu wzbudziła poważne podejrzenie lekarza ortopedy. Obraz nie pozostawiał wielu wątpliwości. Mogła to być zmiana nowotworowa.

Padło słowo: osteosarcoma

Oskar został skierowany do specjalistycznego ośrodka chirurgii dziecięcej we Wrocławiu. Rozpoczęła się dokładna diagnostyka. Rezonans, tomografia, kolejne konsultacje i pobranie kilku wycinków kości do badania histopatologicznego. Pierwsze informacje przyniosły ulgę. W płucach nie stwierdzono zmian. Na ostateczny wynik biopsji trzeba było jednak czekać. 20 lutego padło rozpoznanie: osteosarcoma kości piszczelowej prawej o wysokiej złośliwości.

Leczenie już się rozpoczęło

Na początku marca Oskar trafił pod opiekę specjalistów z Kliniki Onkologii Dziecięcej „Przylądek Nadziei” we Wrocławiu. Rozpoczął się etap przygotowania do leczenia. Liczne badania, w tym bardzo ważne badanie PET, oraz założenie centralnego dostępu żylnego Broviac.

6 marca podano pierwszą dawkę chemioterapii. Trzy wlewy w ciągu trzech dni. Chorobie towarzyszył bardzo silny ból, dlatego konieczne było stosowanie intensywnego leczenia przeciwbólowego.

To dopiero początek terapii.

Przed Oskarem kolejne cykle chemioterapii zaplanowane na najbliższe tygodnie. Po ich zakończeniu lekarze ocenią reakcję organizmu na leczenie. Wtedy zapadnie decyzja o dalszym postępowaniu chirurgicznym.

Stawką tej decyzji jest bardzo wiele. Lekarze walczą o to, by uniknąć najbardziej dramatycznego scenariusza, czyli amputacji nogi. Jeśli jednak choroba nie zareaguje wystarczająco dobrze na leczenie, konieczna może okazać się właśnie taka decyzja. Alternatywą pozostaje operacja oszczędzająca z wszczepieniem endoprotezy.

Trudna codzienność

Dziś życie Oskara toczy się pomiędzy szpitalem a domem. Jednego dnia kolejne badania i leczenie, drugiego chwila oddechu w znajomych czterech ścianach. Zawsze obok jest mama. Samotnie wychowuje dwoje dzieci i każdego dnia próbuje unieść ciężar tej sytuacji. Aby móc być przy synu podczas leczenia, musiała skorzystać z urlopu zdrowotnego. W tym czasie ośmioletnią Julią opiekują się dziadkowie.

Dla dziewczynki to również bardzo trudny czas. Tęsknota za mamą i bratem miesza się z lękiem, którego trudno uniknąć w takiej sytuacji. Dlatego Julia znajduje się pod opieką psychologa i pedagoga szkolnego.

Jakby tego było mało, w maju babcię czeka operacja usunięcia guza przysadki mózgowej. To bardzo wiele jak na jedną rodzinę.

Oskar i jego drużyna

Sport od zawsze był ważną częścią życia Oskara. Największą pasją pozostaje piłka nożna. Wolne chwile spędzał na boisku albo na siłowni. Ruch był dla niego czymś naturalnym, codziennym.

Lubi także historie o bohaterach, którzy mierzą się z przeciwnościami i nie poddają mimo trudnych walk. „Gra o Tron” i „Wiedźmin” to opowieści o odwadze, wytrwałości i lojalności. Dziś sam znalazł się w historii, której nie planował.

Na szczęście nie jest w niej sam. Przyjaciele nie pozwalają mu o sobie zapomnieć. Dzwonią, piszą i każdego dnia przypominają mu, że wciąż jest częścią ich świata.

Przed Oskarem trudne miesiące leczenia. Chemioterapia, kolejne badania, operacja i długa rehabilitacja.

W obliczu choroby, która tak nagle wkroczyła w życie tej rodziny, nawet najmniejszy gest wsparcia nabiera szczególnego znaczenia.
Staje się pomocą, która pozwala przechodzić przez ten czas z większym spokojem i poczuciem, że gdzieś obok są ludzie, którzy rozumieją ich sytuację i trzymają za Oskara kciuki.